Στην φωτογραφία ο δρόμος προς την Ζάτουνα Αρκαδίας
Φωτογραφία σημαίνει γραφή φωτός
Συντεταγμένη ενός λαού, σε σκληρή δοκιμασία ευρισκομένου από μιά δράκα ύπουλη και έμπλεη ανηθικότητας
Η αυτοκρατορία βυθίζεται σε σήψη απόλυτη
--------------------η στιγμή μπερδεύεται με ανάλογη πορεία του πατέρα μου κι εγώ πεντάχρονο παιδάκι ως επίσκεψη στα καντήλια των πεδίων των ηρωϊκών
----να , από εδώ κατέβαιναν οι γίγαντες κλέφτες και τους φοβούνταν οι βράχοι
παράστεκε ασάλευτο χωρίς ανασεσμό το βουνό, μέχρι να ακούσει το ποδοβολητό στο χαράκι
μόλις τ αφουγκραζόταν ίσιωνε τα πρανή σαν ασπίδα στον δυνατό θώρακα
(από το ενταύθα μια παράγραφος)
____________________________________________________
Οι θύρες ορθάνοιχτες σε αρχηγούς εχθρικούς
Υποτελείς αρχηγίσκοι σπεύδουν στην υποδοχή και παραδίδουν οτι δεν τους ανήκει
Καλή Λευτεριά όσοι υποφέρετε στην θλιβερή σκλαβιά !
_________________________________________________________________________
Αποχωρούν τα αρπαχτικά και ισολογισμοί με νούμερα πειραγμένα
Αθήνα, καφενεδάκι στην οδό Πατησίων 276, άποψη του κτηρίου το 1945, κατεδαφισμένο.
από το βιβλίο Η ΝΕΟΚΛΑΣΣΙΚΗ ΑΘΗΝΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ Μ. ΜΥΛΩΝΑ.
Η Αθήνα πατησε σε κτηρια με πολιτισμό την προπολεμική εποχή και μετά τη λήξη του εμφύλιου
Μετά ......κατακτηθήκαμε από τους εαυτούς μας οδηγώντας το τανκ της αντιπαροχής
εχουμε ευθύνες άπειρες.......
Πριν μερικά χρόνια είχα αναρτήσει με το κάτωθι κείμενο
Αν ξαναερχόσουν
θα έπινα τον καφέ γλυκύ, μερακλίδικο καιμάκι
θα καθόμουν σε υπαίθριο τσίγκινο τραπεζάκι
με τον ήλιο ντάλα
με την βροχή να γίνομαι ποτάμι
με το χιόνι να μοιάσω στον Κρέηκ και να μην ξεχάσω ποτέ την φωνή της Όρυξ
Αν ξαναερχόσουν εσύ
....σε σένα το καφενείο των Πατησίων 276 μιλάω
(...ηλεκτρόδιο ------2015-----ΑΣ)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου