Γουίνστον και Τζούλια , 1984 Τζώρτζ Όργουελ
Η ομολογία δεν είναι προδοσία. Αυτό που λες ή κάνεις δεν έχει σημασία· μόνο αυτό που αισθάνεσαι έχει σημασία. Αν μπορέσουν να με κάνουν να πάψω να σ' αγαπώ, αυτό θα ήταν αληθινή προδοσία. [...] Αν μπορούμε να νιώσουμε πως αξίζει να παραμείνουμε άνθρωποι, ακόμα και αν αυτό δεν έχει κανένα αποτέλεσμα, τότε τους έχουμε νικήσει. - Ο Γουίνστον προς την Τζούλια
.................Θυμάσαι, συνέχισε, που έγραψες στο ημερολόγιό σου "Ελευθερία είναι η ελευθερία να λες ότι δύο και δύο ίσον τέσσερα"; Ο Ο'Μπράιαν σήκωσε το αριστερό του χέρι, με την πλάτη του γυρισμένη στον Γουίνστον, με τα τέσσερα δάκτυλα εκτεταμένα και τον αντίχειρα κρυμμένο.
-Πόσα δάκτυλα είναι αυτά, Γουίνστον;
-Τέσσερα.
-Κι αν το Κόμμα πει ότι δεν είναι τέσσερα, αλλά πέντε, τότε πόσα είναι;
-Τέσσερα.
Η λέξη τέλειωσε με μια κραυγή πόνου.
Κανείς δεν γλίτωνε ποτέ από την παρακολούθηση, και δεν υπήρχε κανείς που να μην ομολογούσε στο τέλος. Αφού είχες διαπράξει έγκλημα σκέψης, ήταν σίγουρο πως μια μέρα θα βρισκόσουν νεκρός.
κι σ ένα τοπίο σα το σημερινό
πετάγονται κάποιοι απ την πλειστόκαινο
και μιλούν για ταξικά πρόσημα
για τα κόμματα
για συνδικάτα και άλλα τέτοια
και προτιμώ να μιλάω για τις πετούνιες και την ποικιλία τους που ίσως να χει εξαγοραστεί και που να δεις πετούνιες πια
σε ποιά πάρκα και σε ποιές πλατείες
φωτό Federico Fellini, as a clown, with the banjo
___________________________________________________
..........αυτονόητα είναι ο κάματος ,ο θάνατος και ο θεός
ολα τα άλλα χρειάζονται τη λογική ,την απόδειξη και την ηθική
.......δεν είναι ο ιός, δεν είναι το εμβόλιο είναι κάτι πιό βαθύ που μας σκοτώνει
ολα τα άλλα χρειάζονται τη λογική ,την απόδειξη και την ηθική
.......δεν είναι ο ιός, δεν είναι το εμβόλιο είναι κάτι πιό βαθύ που μας σκοτώνει
________________________________________________________________________
ΤΑ ΚΟΠΑΔΙΑ ΚΙ ΟΙ ΠΟΙΜΕΝΕΣ
Εμένα πάντα τα κοπάδια και oi ποιμένες μου ζέσταιναν την καρδιά
Σε αστικό περιβάλλον μεγάλωσα και κοντινή σχέση δεν είχα
Αλλά όμως πολλές ιστορίες, ανέκδοτα, παροιμίες, έθιμα τα μάθαινα με αφορμή την ποιμενική ζωή
Χρωστάω πολλά και στον ορεινό Αρκά πατέρα μου που όταν πλάκωνε η βαρυχειμωνιά και τα σπίτια τυλίγονταν με την ζέστη
εκείνος πάντα μονολογούσε
"..........στα βουνά τρέμει ο χιονιάς και ο ποιμένας να τα σώσει και να τα γιατροπορέψει,τα ζωντανά, τρέμει κι αυτός
Ακόμη και την κάπα του για το ασθενικό βγάζει.
Το τυλίγει το αδύναμο μικρό, το φασκιώνει μωρό αρνάκι
Και δεν είναι το βιός και ο κόπος αλλά είναι η ζέστη της ανάσας, της γης, της ζωντανής ψυχής, η ευθύνη του άντρα, ο σκεπασμένος έλατος που αδημονεί την άνοιξη
είναι όλο αυτό, η σχέση των πάντων απλωμένη σε ένα σύμπαν
κάτι σαν ψαλμωδία
Οι ποιμένες είναι οι ακρίτες της πατρίδας στην Ειρήνη
αν καταργηθούν θα μας πάρουν ακόμη και τα βουνά αυτοί που ορέγονται ο,τι εμείς αγαπάμε...."(απόσπ. απο το "ΕΝΤΑΥΘΑ" ΑΣ)
_______________________________________________
Την ξεφτίλα του δημόσιου εμβολιασμού που πολλοί δέχονται να την παρακολουθούν
θυμίζει τις περιγραφές που ακούσαμε ή διαβάσαμε των γκαιμπελικών υπηκόων
Προφανώς τα ριάλιτι έθισαν την κοινωνία
Ομως η κοινωνία λόγω σκουπιδοεθισμού τελικά αυτοκτόνησε;;
Το ότι πέθαναν πολλοί από υπερβολική δόση εθισμού στα τηλεσκουπίδια προσωπικά δεν το είχα φανταστεί το μέγεθος
ΕΠΕΙΓΟΝ
ΣΩΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ
..........αυτονόητα είναι ο κάματος ,ο θάνατος και ο θεός
ολα τα άλλα χρειάζονται τη λογική ,την απόδειξη και την ηθική




Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου