Ιανουάριος 2022

--------Τί μέρα είναι;;
--------Στην κοινωνία των ανθρώπων Δευτέρα..! .

Σε μας Ωδή

Ωδή με ψίθυρο, υπερασπιστική σε όσους με δύναμη ψυχής στηρίζουν στον τόπο μας τις ανθρώπινες αξίες

Το Βήμα στον Αγγελο Τερζάκη:
"Η πραγματική δύναμη είναι κάτι πολύ πιο δύσκολα εξακριβώσιμο απ’ ό,τι πιστεύει ο κόσμος. Εμφανίζεται αθόρυβη και σεμνή εκεί που κανένας σχεδόν δεν το φαντάζεται: στο εργαστήρι του σοφού, στο κελί του αγίου, στη φυλακή του επαναστάτη. Σπανιότατα στο προσκήνιο.

Γιατί δύναμη ανθρώπου θα πει ένα και μόνο: δύναμη ψυχής. Κι αυτή φανερώνεται στη μοναξιά και στον κατατρεγμό, όχι στην αγορά και στο θρίαμβο."

Ναύπλιο καταχείμωνο

________________________________

ΤΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ

Στην θάλασσα, στα κύματα, στ χαμομήλια των λόφων, τις μέρες της άνοιξης, στ κοχύλια, στις πεταλίδες που κάθε φορά -μα κάθε φορά--ήταν ένα θαύμα και μια ανακάλυψη, στις πετονιές που μπερδεὐονταν στη βάρκα, στο αέρα που αγρίευε, στην τρεχάλα να προλάβουμε την πρώτη ώρα στο σχολείο, στην αργοπορία επειδή μας προλάβαινε το σκυλακι Ήρα, στο χιόνι μεσα στην πόλη και οι γλύστρες , μα πάνω από όλα
την ώρα της ξάπλας πριν σας σκεπάσω που πλημμύριζε το κρεβάτι αστέρια κι η πούλια ακόμη να φανεί

ΟΛΟ αυτό δεν το είχα φανταστεί
Και δεν μιλώ για τον ιό και την πλεκτάνη του
Μιλώ για τα μέτρα εναντίον σας
Μέτρα θανάτου ..........

Μιλώ επίσης για το θάνατο στην δική μας ιστορία , για την πληγἠ στη δική μας γλώσσα, για την διδασκαλία της εφιαλτικής αμνησίας του ελληνικού μας κοινού δρόμου που ξεκινά από το άπειρο και μας αγκαλιάζει ΕΑΝ αυτό δεν το λησμονήσουμε

Κι όταν αυτό συμβαίνει τότε είμαστε εκ γενετής ξερά φύλλα για απόσυρση και γιά ανακύκλωση σε κάδους στην άκρη του δρόμου

Παραμονές μεγάλων πολεμικών επιχειρήσεων και όταν πηγαίναμε στη θάλασσα με το τραγούδι --θάλασσα πλατιά--
Εγω η αφελής που αντιλαμβανόμουν τον εναντίον μας πόλεμο δεν μπόρεσα να τα διδάξω επαρκώς σε σας

Αθήνα ως κέντρο απόκοσμο εν τω μέσω πολλαπλών βομβαρδισμών που οταν το λες θεωρείσαι κάτι άλλο

Καλή τυχη και καλή λευτεριά μόνο
Πολλή, απέραντη αγάπη

ανεπίδοτο

______________________________________________________

Εμπλεη μέσα σε βαρειά κύματα απαισιοδοξίας
ανασύρω με κόπο επαναληπτικό
άνθη, βιολέτες, μυρωδιές και χρώματα ραντισμένα από την κοινή μας στέγη , μη τυχόν είμαι τυχερή και κάποιος κόμπος στον λαιμό τραντάξει το κοινό μας στέρνο

Τελευταία πέφτω σχεδόν καθημερινά έξω στην προσδοκία
Θυμίζω τον παίκτη ρέκτη ενός άδειου καζίνο, με την μούχλα να κάνει παρέλαση στην μουλιασμένη τσόχα από την βροχή που πέρασε μέσα από την οπή στα κεραμίδια

Γεγονότα ευχάριστα διαβάζουμε και φωνάζω νικητήρια οτι η πανδημία (αν ήταν ποτέ έτσι) είναι πλέον επιδημία με τάση εξαφάνισης
Σε όλους πλην Ελλάδας

Το πλην ελλάδας εμένα με σκοτώνει

Ξέρω οτι έχετε οι περισσότεροι οπτική ολης της γαίας του σύμπαντος και των γαλαξιών και την αγαθότητα του Θεού γνωρίζετε
αλλά
εμένα -το πλην ελλάδας-- με σκοτώνει

Πριν λίγα χρόνια είχα γράψει να ορμήσουμε σε ένα δεύτερο Μεσολόγγι
Να ξανακάνουμε πάλι Την Εξοδο
Αυτή τη φορά νικηφόρα με σκοπό να υπερβούμε τον κατακερματισμό μας

Σἠμερα δεν δύναμαι να επικαλεστω την υπέρβση του προσωπικού και του συλλογικού κατακερματισμού
Ιός τελικά σημαίνει οτι ό,τι φθονείς θα το αγαπήσεις
Το αγαπήσατε λοιπόν οι πλείστοι

Μετατοπίζω την νικηφόρα έξοδο

Ισως ένας βράχος στο Αιγαιό απαντήσει
Εν πάσει περιπτώσει συναντώ την τελευταία γραμμή του <ενταύθα> (μικρό διήγημα και φυσικά ανέκδοτο >
όπου ο ήρωας όρθιος ζητά από τον θεό να τον κάνει σκόνη
επειδή θα συναντήσει για τελευταία φορά τις ανθισμένες γαζίες στην δημοσιά ....

Περίεργοι καιροί ...ο ήρωας μου, δόμησε την αρτιότερη λογική
άθελά μου και δίχως δικη μου μεσολάβηση
οπως ήθελε, βίωσε την ζωή του μεσα στο χαρτί τρέμοντας σύγκορμός για την του ανθρώπου ελευθερία

Με τον ήρωα λοιπόν στην λεπτή χάρτινη καταγραφή

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ 10 Ιανουαρίου 2022

φωτό ακουαρέλα

_______________________________________________

Η συνέχεια της απαρίθμησης των δεινών και των πληγών εδώ, στο διαδίκτυο, οδεύει σε νοσηρή αδρανή κατάσταση
Τι θέλω να πω.....
Οτι καλώς προβάλλονται οι απόψεις και κυρίως ο ιστός μεγάλης γνώσης όπου ανιδιοτελώς, άνθρωποι με εμβρίθεια, σε βάρος του προσωπικού τους χρόνου και της επαγγελματικής εργασίας τους
προσφέρουν τα συμπαγή στοιχεία της συνέχειας της ανθρώπινης κατάκτησης και όσο αφορά την πατρίδα αναδεικνύουν και αποδεικνύουν την συνέχεια των ελλήνων στη διαδρομή μυρίων χιλιετηρίδων

Αλλά αυτή τη στιγμή η επίθεση σε βάρος των ανθρώπων, των Ελλήνων, στρέφεται εναντίον μας πολυμέτωπα, καταιγιστικά υβριδικά χρησιμοποιώντας κάθε δυνατότητα της τεχνολογίας

Και εμείς;;

Εμείς , ο καθένας από εμάς και η καθεμία, έχουμε χρέος να σκύψουμε πάνω από τις πληγές του διπλανού μας και να κάνουμε οτι μπορούμε

Εμείς οι γυναίκες κυρίως, να πρωτοστατήσουμε στα δεινά των παιδιών δημιουργώντας προτάσεις και πραγματοποιώντας μικρές πράξεις Αλλιώς ;; Αλλιώς τι;;

Για να προχωρήσει ο εαυτός μας σ αυτό το φωτεινό δρόμο , περνά μέσα από την μετα-νόηση και κυρίως την συγχώρεση των αναμεταξύ μας κτυπημάτων

Και μια κι έχω την ευθύνη σ αυτό που μόλις έγραψα
Ζητώ την συγχώρεση από ανθρώπους εδώ μέσα που είτε δυσκόλεψα , είτε πλήγωσα, ή φέρθηκα απρεπώς ή η πλήρης εσωστρέφειά μου πονεσε αθελά μου καλούς και αγαπητούς συνομιλητές

Εαν δεν διαβούμε αυτό το βήμα τότε οδηγούμαστε σε μυρηκασμό πληγών
Οτι χειρότερο δλδ και μάλιστα με προμετωπίδα αντιστασιακή
Κάτι σαν μια στροφή ματριξιακή στην υπηρεσία των ελιτ που καταστρέφουν το σύμπαν

φωτό πορεία στην Κρήτη

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου