2023

ή νικάτε ή θα γίνω αρκούδα   

_____________________________________________

Μικρός ψαράς στην Μονεμβασιά από τον Jerome Hill

Η θερινή Ελλάδα του ’36 από το φακό ενός «αναγεννησιακού» Αμερικάνου

...................................

Πολυμαθής, πολυσχιδής και πολυτάλαντη προσωπικότητα, ο αμερικανός κινηματογραφιστής (κατά κύριο λόγο) Jerome Hill (1905 – 1972) ήταν 32 όταν αποφάσισε να εφαρμόσει στην πράξη όσα είχε μάθει κοντά στον κορυφαίο φωτογράφο Edward Weston, επιχειρώντας να κάνει ένα φωτογραφικό δοκίμιο με φόντο την Ελλάδα του θέρους. Από την Αθήνα ως την Ίο, κι από τη Ζάκυνθο ως την Τήνο με στάσεις σε όλα τους γνωστούς αρχαιολογικούς χώρους, οι φωτογραφίες του Hill που εκδόθηκαν στο λεύκωμα – ντοκουμέντο εποχής με τίτλο “Trip to Greece” (New York, E.Weyhe, 1936), αποτελούν ασπρόμαυρα κομμάτια ζωής (και νεκρής φύσης) από μια προ – τουριστική (προ – ΕΟΤ) Ελλάδα γεμάτη αυθεντικές εικόνες και «παρθένα» μέρη με αρχαίους απόηχους.

Γεννημένος στο St. Paul της Μινεσότα, σπούδασε ζωγραφική και μουσική στο Yale, αλλά και στη Ρώμη και το Λονδίνο, πριν στρέψει το ενδιαφέρον του στον κινηματογραφικό φακό, και χρησιμοποιώντας μια από τις πρώτες Cine-Kodak-Special κάμερες, δημιούργησε μια σειρά από πρωτοποριακά φιλμάκια που εξερευνούσαν τη γλώσσα του σινεμά. Μετά τον πόλεμο, ειδικεύτηκε στις κινηματογραφικές βιογραφίες, κερδίζοντας μάλιστα το Όσκαρ ντοκιμαντέρ το 1957 για το φιλμ Άλμπερτ Σβάιτσερ. Στη συνέχεια ενδιαφέρθηκε για το είδος του animation, δημιουργώντας ταινίες κινουμένων σχεδίων στο χέρι. Η παραγωγή ταινιών συνεχίστηκε ως το τέλος της ζωής του (χαρακτηριστικό το αυτοβιογραφικό “Film Portrait” του 1971) ενώ το ανήσυχο πνεύμα του επέστρεψε στη μουσική λίγα χρόνιαμπριν το θάνατο του με μια σειρά από συνθέσεις για τσέμπαλο και μικρή ορχήστρα

___________________________

ακλιτον ΑΣ

______________________________________________________________

αμ το άλλο;;

Μεταβληθήκαμε σε άθυρμα ξερών φρυγάνων

το Μνημόνιο τυπικά έληξε

το Μνημονιακό καθεστώς ισχυροποιήθηκε μπήγοντας τις φονικές δαγκάνες του στα πλευρά μας

Το βιώνουμε αλλά δεν το καταλαβαίνουμε

γρίφος;; οχι δεν νομίζω ...μάλλον νοητική εξαθλίωση ...δυστυχώς

Ας κάνει ο καθένας οτι μπορεί με μεγαλύτερη δύναμη και στοχευμένα να ανέβει έστω κάποια σκαλοπάτια και να αναμετρηθεί στον πραγματικό κόσμο, στ απλά , στα καθημερινά του στην αυτονόητη υπεράσπιση εαυτού και παιδιών του

και της πατρίδας του

Το Μνημόνιο τυπικά απεχώρησε μεταβάλλοντας το θεσμικό πλαίσιο σε τράπεζα δανείων και τοκογλυφίας

Γι αυτό ο ψευτοαριστερός ονομάτισε θεσμούς την τοκογλυφία των δανειστών

Ο νυν προφανώς το ήξερε

Αλλα είχε συμφωνήσει στο σχέδιο αρπαγής και εξανδραποδισμού των ελλήνων

Γαιτανάκι δημίων έχει πλακώσει εδώ και πολλά χρόνια την χώρα

Και κάνετε τους αφελείς

Γιατί το κάνετε;;

Στους εαυτούς σας στον καθρέφτη να απαντήσετε

____________________________________________________________________

_

οι αποκαλύψεις σχετικά με τα σκευάσματα την πανδημία και όλα αυτά είναι νέα καταιγιστικά στον πλανήτη

πλην Ελλάδας

τι στο καλό

βάλαμε πινακίδα ----ΚΛΕΙΣΤΟΝ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ--

αντιλαμβανόμαστε πόσος μεγάλος αριθμός έχει διαπράξει αδικήματα...

_________________________________________________________________

Τα νέα είναι νεα Νταβός που και τον προηγούμενο αιώνα τα ίδια ήταν, με όνομα άλλης πόλης και τον προηγούμενο του προηγούμενου αιώνα, τα ίδια ήταν, με όνομα κάποιας άλλης πόλης και πάει λέγοντας σε χαμένους αμέτρητους χρόνους

μέχρι να σταθεί ο άνθρωπος ορθιος και δώσει το τέλος στην απανθρωποποιησή του

φωτό Πωλητής εφημερίδων στο Παρίσι 1929

__________________________________________________________

παραμένω σταθερή σε μιά φιλοδοξία που υπερβαίνει την διαστροφή

πιθανόν να βγεί κάποιος από το Νταβός έλληνας ή μισοέλληνας ή έστω ως ληστευμένη ταυτότητα και να πεί

αποφάσισαν για εσάς , αυτό κι αυτό

ειλικρινά δεν αντέχω να το κρατήσω μυστικό

δείτε από μόνοι σας τι πρέπει να κάνετε

εαν ο άνεμος μας τσακίσει ΄τα πράγματα θα είναι ανυπέρβλητα δύσκολα να ενώσουμε τις δυνάμεις μας

εαν δεν μας τσακίσει θα έχουμε μεταβληθεί σ έναν

(ο γνωστός μύθος δλδ αλλά εμένα μ αρέσει)

________________________________________________________

Μίλτος Σαχτούρης, «Το ψωμί»

Ένα τεράστιο καρβέλι, μια πελώρια φραντζόλα ζεστό

ψωμί είχε πέσει στο δρόμο από τον ουρανό

ένα παιδί με πράσινο κοντό βρακάκι και με μαχαίρι

έκοβε και μοίραζε στον κόσμο γύρω

όμως και μια μικρή, ένας μικρός άσπρος άγγελος κι αυτή

μ' ένα μαχαίρι έκοβε και μοίραζε κομμάτια γνήσιο ο υ ρ α ν ό

κι όλοι τώρα τρέχαν σ' αυτή, λίγοι πηγαίναν στο ψωμί,

όλοι τρέχανε στον μικρόν άγγελο που μοίραζε ο υ ρ α ν ό

Ας μη το κρύβουμε διψάμε για ουρανό!

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου