Εις μνήμην όσων έφυγαν ενωρίς από κοντά μας εκεί γύρω στα 50
Για το ξαφνικό του Χαϊνη Γιώργου Σταυράκη
το δύσκολο είναι οτι αν χάσεις τον εαυτό σου, χάνεις και τη ζωή σου
εαν χάνεις στη ζωή σου έχεις πιθανότητες να επανέλθεις εαν δεν χάσεις τον εαυτό σου.....
το κτύπημα που δεχόμαστε συστηματικά είναι πολλαπλό
πάει κάπως έτσι.........
να χάσεις την οργάνωση της ζωής σου (την κερδισμένη με αγώνες των προηγούμενων δλδ των γονιών σου, πάππων κτλ)
μετά να χάσεις όλες τις δυνατότητες να επαναλειτουργήσεις ως άνθρωπος
μη ξεχνάμε το εξής :οτι στα ψεύδη που ειπώθηκαν περί εξόδου από τα μνημόνια , το μνημονιακό καθεστώς και η νομοθεσία του γιγαντώθηκε και επιασε μόνιμη καρέκλα
δεν μπορείς να οργανωθείς λοιπόν επειδή σε κατέχουν
και σ έχουν δεμένο σ ενα σκελετό φτιαγμένο με ονόματα ακατανόητα
μετά ακολουθεί η έκπτωση
να διαφθαρεις λίγο μπα και γλυτώσεις;;
οι ελαστικές συνειδήσεις θα προσχωρήσουν με γέλια σαρδόνια ή κλάματα αναλόγως
μένεις εσύ λοιπόν και ο κάθε εσύ
μετριέσαι και είστε ένα λεωφορείο
μετά η ελπίς είναι η χειρολαβή άνωθεν
ανοίγεις γλυκές κουβέντες με το Θεό και δολιχοδρομείς , όμως κρατώντας αυτή τη φορά χάρτη !!!!!
όσοι αποφύγουν τις δυνατές οράσεις , πέφτουν και ξανά πέφτουν, χαρίζουν τα παιδιά τους και ακολουθούν οι θλιβερές ιστορίες που εμένα προσωπικά οι ιστορίες των σνθρώπων με σακατεύουν
...αδυνατώ αυτό που λέει με πειθώ το φύλο μου δλδ το να κρατήσω αποστάσεις κτλ..........δε λέω σωστό είναι αλλά οι άνθρωποι είμαστε διαφορετικοί και οι συνταγές μοιάζουν με υποχρεωτικό κινίνο
κάποιος θα μπορούσε να σκέπτεται όλα αυτά σα μια συνεχή οκτάβα την ώρα που με συνοδεία σειρήνας θα τον οδηγούν σ ένα νοσοκομείο που όμως δεν είναι ακριβώς αυτό που ήξερε και γενικά αποτελεί ένα εν πολλοίς, πτωχοκομείο και ίσως και κάτι χειρότερο
ο άνθρωπός μας στο φορείο θα μπορούσε να σκεφτεί και κάτι ακόμα..............αν είχε τις αισθήσεις του...............
αλλιώς θα βρισκόταν σε σφαίρα άλλη , ενός παράλληλου σύμπαντος και βάλε
φωτο saul leitter
εαν χάνεις στη ζωή σου έχεις πιθανότητες να επανέλθεις εαν δεν χάσεις τον εαυτό σου.....
το κτύπημα που δεχόμαστε συστηματικά είναι πολλαπλό
πάει κάπως έτσι.........
να χάσεις την οργάνωση της ζωής σου (την κερδισμένη με αγώνες των προηγούμενων δλδ των γονιών σου, πάππων κτλ)
μετά να χάσεις όλες τις δυνατότητες να επαναλειτουργήσεις ως άνθρωπος
μη ξεχνάμε το εξής :οτι στα ψεύδη που ειπώθηκαν περί εξόδου από τα μνημόνια , το μνημονιακό καθεστώς και η νομοθεσία του γιγαντώθηκε και επιασε μόνιμη καρέκλα
δεν μπορείς να οργανωθείς λοιπόν επειδή σε κατέχουν
και σ έχουν δεμένο σ ενα σκελετό φτιαγμένο με ονόματα ακατανόητα
μετά ακολουθεί η έκπτωση
να διαφθαρεις λίγο μπα και γλυτώσεις;;
οι ελαστικές συνειδήσεις θα προσχωρήσουν με γέλια σαρδόνια ή κλάματα αναλόγως
μένεις εσύ λοιπόν και ο κάθε εσύ
μετριέσαι και είστε ένα λεωφορείο
μετά η ελπίς είναι η χειρολαβή άνωθεν
ανοίγεις γλυκές κουβέντες με το Θεό και δολιχοδρομείς , όμως κρατώντας αυτή τη φορά χάρτη !!!!!
όσοι αποφύγουν τις δυνατές οράσεις , πέφτουν και ξανά πέφτουν, χαρίζουν τα παιδιά τους και ακολουθούν οι θλιβερές ιστορίες που εμένα προσωπικά οι ιστορίες των σνθρώπων με σακατεύουν
...αδυνατώ αυτό που λέει με πειθώ το φύλο μου δλδ το να κρατήσω αποστάσεις κτλ..........δε λέω σωστό είναι αλλά οι άνθρωποι είμαστε διαφορετικοί και οι συνταγές μοιάζουν με υποχρεωτικό κινίνο
κάποιος θα μπορούσε να σκέπτεται όλα αυτά σα μια συνεχή οκτάβα την ώρα που με συνοδεία σειρήνας θα τον οδηγούν σ ένα νοσοκομείο που όμως δεν είναι ακριβώς αυτό που ήξερε και γενικά αποτελεί ένα εν πολλοίς, πτωχοκομείο και ίσως και κάτι χειρότερο
ο άνθρωπός μας στο φορείο θα μπορούσε να σκεφτεί και κάτι ακόμα..............αν είχε τις αισθήσεις του...............
αλλιώς θα βρισκόταν σε σφαίρα άλλη , ενός παράλληλου σύμπαντος και βάλε
φωτο saul leitter
__________________________________________________
κι αυτή τη χρονιά
και την άλλη
και την παραπέρα άλλη
θα αρνηθώ
να δω το Κοινό μας ως ένα βάλτο που φιλοξενεί απάνθρωπους και ξεχασμένους από την λασπώδη της ιστορίας χοάνη
να ανασύρω από τα βάθη μου οτι ταπεινό διαθέτει ο άνθρωπος
κι αυτή τη χρονιά και την άλλη
εγώ βλέπω τον Τόπο μας-την αιώνια Πατρίδα μας-άστρο λαμπρό και χώρα των Ηρώων
περπατώ στα ρουμάνια και τα μονοπάτια
παρακάμπτωντας και πολεμώντας τους βάλτους
......κάτι σα χρόνια πολλά προς όλους
φωτό Σαρλότ Ράμπλινγκ
και την άλλη
και την παραπέρα άλλη
θα αρνηθώ
να δω το Κοινό μας ως ένα βάλτο που φιλοξενεί απάνθρωπους και ξεχασμένους από την λασπώδη της ιστορίας χοάνη
να ανασύρω από τα βάθη μου οτι ταπεινό διαθέτει ο άνθρωπος
κι αυτή τη χρονιά και την άλλη
εγώ βλέπω τον Τόπο μας-την αιώνια Πατρίδα μας-άστρο λαμπρό και χώρα των Ηρώων
περπατώ στα ρουμάνια και τα μονοπάτια
παρακάμπτωντας και πολεμώντας τους βάλτους
......κάτι σα χρόνια πολλά προς όλους
φωτό Σαρλότ Ράμπλινγκ
_____________________________________________________
Αποκάλυψη τώρα
Αποκάλυψη.....
Οταν μας περικυκλώνει, το σκοτάδι, το στοίχημα είναι να μη μας καταπιεί και να μη μας μεταβάλλει σε απάνθρωπους
Αντέχουμε;;
φωτό Mary Ellen Mark, Selfie with Marlon Brando, set of Apocalypse Now, 1979
________________________________________________
Ν. Καζαντζάκης, «Σώπα, δάσκαλε. Ν’ ακούσουμε το πουλί»!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου