Τ Αη -Γιάννη
Με τα εκκλησιαστικά είχα και συνεχίζω να έχω ιδιότυπη σχέση
Κρατώ την έννοια εκκλησία Με παραπέμπει στην δημοκρατία
Αφαιρώ τα τελετουργικά
Θαυμάζω τον λεκτικό πλούτο των πατερικών κειμένων και πάντα νοιώθω ελλειπής στο βάθος της έννοιας
Η αυτογνωσιακή μου έλλειψη σχετικά με την "Φιλοκαλία" φερ ειπείν μετατρέπεται σε κίνητρο εσωτερικής αναζήτησης
Βλέπετε η αξία έχει μέτρο εκτός του ανθρώπινου πεδίου
Τον Λόγο
Ηξερα κάποιον γιατρό που δεν επικαλείτο ποτέ στην επιστήμη του τον Θεό. Αν συναντούσε βαρύ και δύσκολο περιστατικό τότε στα κρυφά συνομιλούσε με το υπερπέραν περίεργα και παράξενα
έλεγε
"σε παρακάλω Θεέ
σε έχω αρνηθεί κατ εξακολούθηση
ο ασθενής μου σε πιστεύει
γιατρεψέ τον
καντο γι αυτόν
κι ας σε ματααρνηθώ"
Τις φορές που ομολογουμένως είχε αθροίσει ότι η προσευχή έπιανε και ο ασθενής γιατρευόταν
ο γιατρός ένοιωθε κάλπης και έλεγε
"η ευγνωμοσύνη άνωθεν"
Επαιρνε το βαλιτσάκι και συγκινημένος αποχωρούσε
Λίγο πριν αποδημήσει ευχαριστούσε τους πάντες και στρεφόμενος ψηλά έλεγε"
"Ευγνώμων για την υγεια των ανίατων και δύσκολων περιστατικών......τελικά υπάρχεις μέσα από τις αντιρρήσεις, τις αμφισβητήσεις τις καχυποψίες τις μικροψυχιες
τότε κάνεις το θαύμα σου
Για μένα τίποτε δεν ζητώ
Η αποκάλυψη ένδον ήταν και δικό σου έργο"
.........................αποκαθηλωμένα τα πάντα
μ ένα πορτοκαλόφλουδο στέμα όπως παλιά
που άλλοτε σε κάνει πριγκήπισσα άλλοτε ζητιάνο κρεμασμένο σ ένα κάδο και πολλές φορές μύστη
Τρέμουν οι λέξεις και μαζί τους τα λιγνά φωτάκια
(απόσπ από το "ενταύθα" ΑΣ) (άκλιτον)(2020)
φωτό Сергея Червякова
Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου