άκλιτον

Βροχή  στ Ανάπλι !!!

____________________________________________

οταν σε θυμήθηκα, οι μέρες γίναν χρυσαφί

οταν σε ξαναβρήκα, τινάχτηκα και ανατινάχτηκα από χαρά, που, αν και με σάρωσαν, 

εσένα, δεν σε απαρνήθηκα 

 χιόνι ανάπνεε ζέστη και κάτω από το πέπλο του, χλωροί βλαστοί τρυφεροί τρέφονταν από την δική μας 

αγάπη

οταν φύγεις θα έχει χαθεί  η πατρίδα, θα μαυρίσει η γραμμή του ορίζοντα σαν τα σπάργανα

ενός αγέννητου μωρού

και εγώ θα παραμείνω νοερός ταξιδευτής στο βήμα το αγαπημένο  

που θα έχει απομακρυνθεί 

πούλιες και αυγερινοί μαζί κι ο πολικός αστέρας θα γίνουν πυξίδες γιά να ξαναρθείς

να σε γεμίσω φιλιά απ την αρχή

να ζεστάνεις το κορμί μου , τους βλαστούς , την γη , την γαλανή καταυγάζουσα πνοή

(από το "τίποτε" με αφορμή η αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού)

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου