ΟΙ ΠΑΓΙΔΕΣ---ΕΝΤΑΥΘΑ

ΕΝΤΑΥΘΑ (απόσπ)

"Πολλές φορές δεν καταλάβαινα τις παγίδες που έστηναν μερικοί άνθρωποι γύρω μου..

Ομως πονούσα.

Πριν κοιμηθώ το ταβάνι γινόταν κάτι σαν ουράνιο εικονοστάσι

Εκεί μακριά το Ακτιστον κι εγώ γυρτός σε γήινο εδώλιο

Ρωτούσα " Μάρτυς, Εσύ, ο Μέγας και Αγαθός, κακό σε άνθρωπο δεν κάνω...Αντίθετα. Τους ανθρώπους τους συμπονώ και δίνω φροντίδα και αγάπη... Η ζωή μου είναι οι άνθρωποι, τα δεινά τους και οι ασθένειές τους.

Οι παγίδες και οι συκοφαντίες από τι είδους ψυχές προέρχονται;;

Τι τους κάνει να με αναγκάζουν να καταπίνω τόση κακοσύνη;;

Δεν μιλάς ....

Αλλά την σιωπή σου την κρατώ για απάντηση

Μετά θυμόμουν τον Μίσκιν. Οταν διάβασα τη ζωή του έκλαψα

Τα επόμενα χρόνια ίσως ο πρίγκηπας Λεβ συναντηθεί με τον Οδυσσέα, στο ίδιο καράβι της επιστροφής, στην ίδια παρέα κι ο Μπέκετ

Τότε ο Μίσκιν θα απαντήσει πώς ο ίδιος θα σωθεί, ο Μπέκετ πώς το νέο θα εκφραστεί κι ο Οδυσσέας θα βρεθεί σε πορεία νέα

Νέος πλους χωρίς πλοκές και παγίδες.

Αυτά σκεπτόμουν και

μέχρι να ξημερώσει τους είχα όλους συγχωρέσει

ακόμη κι εμένα τον έρμο, μοναχικό, γιατρό στα κατάβαθά μου, συγχωρούσα"

------------------------------------------------

από "άκλιτον"--ΑΣ

------------------------------------------------

Χιονισμένη Ζάτουνα

φωτό από Έλοβα Ξενώνες

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου