Οι ώρες κυλούν πιό αργά και άλλες φορές τρέχουν
Σήμερα σ ένα αργόσυρτο τοπίο αποχαιρετούμε, οτι μάθαμε να αγαπάμε με τον τρόπο που αυτή η αγάπη ελεγχόταν--περιοριζόταν--μειωνόταν με χειραγώγηση του άπληστου εγωϊσμού μας
Το ψευδές υποχωρεί
Πώς θα αντιδράσουμε;;
Αναλόγως την φορά που δημιουργεί το πηνίο ηλεκτρισμένων φορτίων ενδοκαρδιακά
Οι καρδιωμένοι θα δεχτούν με ανακούφιση την πτώση του κούφιου και του καύκαλου
Οσοι δεν δέχονται τον παλμό της καρδιάς θα βιώσουν το πέρασμα στην αλήθεια ως όλεθρο
-----------------
Φωτό από την ταινία ΜΠΛΕ του Κισλόφσκι
για δύο λόγους
ο ένας είναι ο ιονισμένος χρωματισμός του άπειρου διαθλούμενου από το κρύσταλλο
και ο άλλος έχει να κάνει με την Γυναίκα
στην ταινία η Γυναίκα κτυπημένη από την μοίρα χάνοντας σε ατύχημα τον άντρα της και το παιδί της
απομονώνεται για να ισορροπήσει το βαρύ πένθος
απομακρύνεται από την ευημερούσα προηγούμενη ζωή της
και μαθαίνοντας οτι ο αποθανών διατηρούσε μια παράλληλη σχέση με μιά γυναίκα που είχε μείνει έγκυος και έζησε από μακριά το δυστύχημα
αποφασίζει με ανιδιοτέλεια να την γνωρίσει και να της παραδώσει οτι ήταν στην κατοχής της ως περιουσιακό στοιχείο
μέσα της...
δεν την διαπέρασε ο φθόνος και η ζήλεια που καταβάλλει τους ανθρώπους και περισσότερο τις γυναίκες
μετέτρεψε το μεγάλο κτύπημα σε αγάπη αληθινή και φυσικά στην τέχνη οπου ήταν και η εργασία της
Η Γυναίκα έχει χρέος να συντρίψει κάθε μικρότητα
Να τα υπερβεί
Να επαναδημιουργήσει τον εαυτό της από την αρχή
Να μετατραπεί σε κάθετη Σπάθα Δικαίου με Εντολή Άνωθεν να σωθούν τα παιδιά
(είναι αργά πολύ αργά η ώρα αλλά το σημείωμα αυτό ήθελα να το γράψω και να το μοιραστώ με τους ελάχιστους 2-3 αγαπητούς φίλους που καμιά φορά διαβάζουν το παράξενο μπλόγκ μου κι ας είναι ακατανόητα πολλές φορές και με δύσκολη σύνταξη
είναι που προσπαθώ να τα βελτιώσω και ακόμη δεν το έχω κατορθώσει )
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου