Η εποχή που καλλιτέχνες και διανοούμενοι <αυτοκτονούσαν ή παρασύρονταν στις ουσίες >
προφητεύοντας το σκότωμα του ανθρώπου , έχει για τα καλά ρίξει σάπιες ρίζες στην έρμη Γαία
Το κρίσιμο στοιχείο, που μας οδηγεί να μεταβαλλόμαστε σε παρατηρητές της κατάρρευσης
άπραγοι με πλήρη αδυναμία αντίδρασης , αναδύεται στον έσχατο φρικτό σκοπό των συμφερόντων που είναι ο πόλεμος κατά των παιδιών
Αυτό είναι η φρίκη ....
Και ως αιματηρό φονικό , εκετελείται η ίδια η Γαία
Από τις παρανοϊκές ανατινάξεις προκύπτει με βία η τρέλα
Αλλά η διαταραχή της παράνοιας δεν οδηγεί στην σωτηρία των παιδιών
Αντίθετα ....αποτελεί εφιαλτικό μοχλό πολλαπλασιαστή της αντίθεης ανίερης επίθεσης
παιδιών...
Μέρες με μπαρούτι , τόσο πνιγηρό που τα μάτια μου νιώθουν μιά τύφλωση παράξενη
στ αυτιά μου ηχούν οι νίκες
και το μόνο που θέλω είναι να στρίψω την πλάτη --στην φρίκη---που μόλις μας προσπέρασε και να διανοηθώ την ανθρώπινη χαρά από την αρχή
Το άλλο ενδεχόμενο να ανατιναχτεί η Γη, δεν με απασχολεί
Αν ο Θεός επιλέξει την καταστροφή , έ, Θεός είναι ας το πράξει
φωτό Ran (1985)
Director: Akira Kurosawa
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου