Η ΜΠΑΝΕΛΑ

Η Μπανέλα

Βροχή στο λιμάνι

τρέμει μέσα μου η πόλη

φαγωμένο κράσπεδο κυλά σε λίθινο πρόβολο

πέταξε στην απέναντι ακτή

-φτερούγα τ αγέρα η ορμή-

τ Ανέστη το φτενό κασελάκι

ομπρέλες απλωμένες

ουράνιες ταϊστρες βαμμένες θαλασσί

τρέμουν οι λέξεις

βυζαίνει ακίνητο νεφέλωμα την θλίψη

στο στερέωμα, κρέμεται σταγόνα άστρου λαμπρή

"η κούφια φαντασία με ξεγελάει "

και εσύ πού ν βρίσκεσαι και πού να βρέχεσαι

στρίψε το στέγαστρο ανάποδα

πες πως κρατάς την ομπρέλα

--αυτή ---

με την σπασμένη από τον στηθόδεσμο, μπανέλα

(από ηλεκτρόδιο )

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου