να σιωπάς εσύ κι εγώ το ίδιο
η θάλασσα είναι παντού
και το χιόνι στα σπλάχνα της τον δικό της βυθό θερμαίνει
σιωπή
μέχρι να αιστανθούμε το άφατο δικό της άλγος
και πιστέψουμε ξανά οτι είμαστε άνθρωποι
2013
Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου
Εκείνο που αγαπάω είναι το ακατανόητο που ξαφνικά φανερώνεται, σαν μία ίνα φωτεινή στην μουντάδα- κι μεταξύ μας να καταλαβαινόμαστε εν σιωπή...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου