ΝΥΧΤΕΡΙΝΑ ΜΙΑΣ ΑΧΡΟΝΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Α

Το μονοπάτι των Γιγάντων --στην Β Ιρλανδία--όπου ο πολύ ρευστός λιωμένος βασάλτης εισχώρησε μέσα από τα κρεβάτια κιμωλίας για να σχηματίσει ένα εκτεταμένο ηφαιστειακό οροπέδιο . Καθώς η λάβα ψύχθηκε, σημειώθηκε συστολή
ή στο Salerno στην Ιταλία
ή στην μνημειώδη Γιγαντομαχία εν Ελλάδι

Επέστρεψα από το πεδίο της Φλέγρας, με δανεικά υποδήματα που έτρεχαν μέσα από τον αέρα ως στοιχείο ταχύτητας

Οι Γίγαντες εξολοθρεύονται οταν τους πολεμά ένας θεός και δίπλα του ένας θνητός

Εγώ η ελάχιστη είμαι στον ρόλο του θνητού 

Μετά την μάχη με τα γοργόνεια οι γίγαντες εξολοθρεύτηκαν και οι Αλκυονίδες έγιναν πουλιά 

Κρεβάτι μου μέχρι να επιστρέψω στην Ελλάδα , οι βράχοι που άκουσον άκουσον τους εκτόξευσαν ακόμη και στην Ιρλανδία 

Κύμα στα βάθη και σπάζει η στοργή του βασάλτη, όπου ψιθυρίζει τον δρομολογημένο χάρτη της επιστροφής (άκλιτον)

------------------------------

Β

Επιστρέφοντας στο σύγχρονο τόπο 

συναντώ τον Σαραντάρη 

Αυτός που διάλεξε να γίνει ένας ελάχιστος θνητός σε σύγχρονη γιγαντομαχία

-----------Τι σε παρηγορούσε και σε συντρόφευε, τον ερωτώ

Μιλώ γιατί μιλούν τα μάτια σου

Και δεν υπάρχει θάλασσα δεν υπάρχει χώρα

Όπου τα μάτια σου δε μιλούν

Με συγκλόνισε

Και εγώ μιλούσα με ερωτικό πάθος για τα μάτια που μπορεί να μην συναντούσα ποτέ

Έφυγα

μιά θολώνει και μιά λαγαρεύει ο καιρός

και το δρομολόγιο ήταν μεγάλο

------------------------

Γ

Βαλτέτσι, μετά την μάχη

Είχα να κοιμηθώ πολλές μέρες 

Μετά την απώθηση του απολίτιστου εχθρού πρόλαβα να γείρω στα σκαλοπάτια 

Η Νόνα μου (γιαγιά ) απίθωσε ένα ποτήρι γάλα 

Ωστόσο είχα κοιμηθεί

Μέσα στον ύπνο μου, ακούω την γνωστή φωνή του Οσίπ

Ξέρω πως θα συναντηθούμε στον Παράδεισο∙

αλλά στην Ιστορία πέφτει αδιάκοπα μία ψιλή βροχή που

διαλύει την αιωνιότητα.

Όσιπ Μαντελστάμ

------------------------------------------------------------------

Προσκέφαλο λίθινο κάπου στην πατρίδα

Το προσκέφαλο αθελά του μαζεύτηκε και εγώ ξύπνησα

----------------------------------

Δ

Λίμνη Χειμαδίτιδα, στο Νυμφαίο

Βροντή πέφτει σαν βράχια γιγάντων στα όρη

Μῆνιν ἄειδε θεὰ

Μακριά από την Τροία ....!!!

να τα βγάλει πέρα ο άσωτος ο Αγαμέμνων

Ε

Αναζητώ την Άρτεμη

Στην Ραμνούντα

Ερωτώ , πώς συγκλονίζονται και εγείρονται οι ψυχές;;

Καλούμε την Νέμεσιν;;

και Εκείνη επανέλαβε το Ησιοδικό

«Όταν η Νέμεσις εγκαταλείψει οριστικά τη Γη τότε θα σημάνει το τέλος του τωρινού γένους των ανθρώπων ....» Θεογονία Ησίοδος

φωτό Ναός Νεμέσεως στον Ραμνούντα

--------------------------------------

Ζ

Με την μερική αποχώρηση της Νεμέσεως οι εχθροί πολλαπλασιάστηκαν 

και άλλαξαν τους φακούς 

Εχθρούς ονόμασαν τους έχοντες ανθρωπιά ανθρώπους 

Με αυτό τον τρόπο θα εξολόθρευαν την ανθρώπινη υπόσταση

Στην πραγματικότητα στρέφονται εναντίον του Δημιουργού

Ευγένιε θα γίνουν όλοι ρινόκεροι;;

------Ολοι

Τι μπορώ να κάνω

------Να μείνεις ανένδοτη

σαν τον Χριστό που δεν συνθηκολόγησε μαζί τους στο ελάχιστο

Αυτό με ηρέμησε 

Κρατούσα το πηδάλιο στην αγέρωχη στάση και ασυνθηκολόγητη, πλέοντας μεθ ορμής ακαθέκτου

-----------------------------------------

αναρίθμητον

..........έμπλεη από εσένα 

να ξεφὐγω

αλλάζω τρόλει και δρομολόγια 

έμπλεη 

ξαναβρίσκω παλιά βήματα , αδέξια 

να ξεφύγω 

και τίποτε δεν μπορώ από αυτά να κάνω

σαν τις αγκίδες που τρυπούν  το δέρμα 

αλλά φέρνει όλο αυτό γέλια 

και εκείνο το μάτι , σαν λίμνη ταράζεται και η κόρη γινεται τοπία 

και τα τοπία γίνονται ένα με σένα .....

'----------------------------

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου