-----------εκεί που λούζονται οι πέρδικες (απόσπασμα)

Όταν σκοτώνεται το όνειρο οι κορμοί των δέντρων το μαζώχνουν, το πλένουν , το μοσχοβολάνε,

 

το απλώνουν στις ρίζες τους σα νεράκι από άλλο τόπο, μακριά από τη γη αυτή

 Τα δέντρα είναι αρχεία μνήμης, μνημεία ανθρώπινης λαλιάς και κάματου

 

Γι αυτό όταν καίγονται τα δάση πονούν κι αυτοί, που τα φύλαξαν και ακούγονται τα σπαρακτικά των κλαδιών λόγια

 -----------------------

τό μικρό διήγημα εταξίδεψε--παρεδόθη

πήρε το δικό του δρόμο

εἰθε να  οφελήσει  κάποιες ψυχές 

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου