.......αυτό που αφήσαμε να γκρεμιστεί στην προηγούμενη ζωή

.....ότι μας δυσκολεύει είναι αυτό που αφήσαμε να γκρεμιστεί στην προηγούμενη ζωή

που επρεπε να γκρεμιστεί αλλά μας τράνταξε 

....με τον όρο προηγούμενη εννοώ ότι νομίσαμε στα περασμένα χρόνια

μόνο;; 

...και ότι αισθανόμαστε 

...στην νέα ζωή ερωτήματα, όπως τι αισθανόμαστε , μας έδινε χαρά , μας έσπρωχνε σε δημιουργία, μπορούσαμε να δώσουμε εμείς χαρά;;

και η απόκριση σ αυτά τα βαθιά ερωτήματα μας καθρεφτίζει ένα κενό που διαχωρίζει τον εαυτό μας 

εμάς ,με κάτι σαν ψαλίδι που δρούσε όπως οι αλγόριθμοι σε λέξεις κλειδιά 

.....και τι κάναμε ;;;

μα..συμφιλιωθήκαμε 

δλδ επράξαμε αυτοχειρία 

Αρα 

στη νεα ζωή, επειδή η αυτοχειρία είναι ένα τραύμα ανεπούλωτο , το πρώτο-- πρώτο από τα πιό μεγάλα πρώτα , είναι το βίωμα αυθόρμητα της χαράς 

να χαρούμε σε ότι μας δίνει ενθουσιασμό και αυτό που μας εμπνέει 

χωρίς ανακρίσεις και στερεότυπα 

δίχως λοβοτομές του ίδιου συναισθηματικού φορτίου 

ενός φορτίου που διαχέεται και επιφέρει μέθεξη με όλους τους άλλους --τους άλλους--

τους ανθρώπους άλλους , αυτούς που ψάχνονται με αγωνία να δουν μια ρίγα έστω λιγνή φωτός από τον θεό 

ηρθε το τέλος της αυτοχειρίας μας που συνετέλεσε στην ηθελημένη βλακεία αλλά και στην ηθελημένη υποταγή

-----τί;; δεν λέω αλήθεια;; 

μα ...αυτή είναι μια αλήθεια

Τέλος εποχής

Γραφή με έμπνευση από την Αναγέννηση της καινούριας πορείας

Θα μπορούσε να ονομαστεί ως παλαμήδεια εποχή !

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου