αν μάζευα τις σκόρπιες διαπιστώσεις της δεκαετίας , τότε θα ακτινογραφούσα την διάλυση του νευρικού μας συστήματος
ίσως να μην είχαμε ποτέ σώο νευροφυτικό και να νομισαμε οτι είμαστε υγιεις
κρατώ λίγα
όπως
ο ηρωϊσμός στις μέρες μας ορίζεται από την δυνατότητα του ανθρώπου να αιωρείται στο κενό και στο τέλος να σώζει τον άλλον
ή όπως
η γελοιοποίηση των εθίμων, είναι χαρακίρι στη ψυχή μας.
δεν αναλύεται περισσότερο
ή
η ελπίδα στην πολιτική ζωή
είναι κάτι σαν πυγολαμπίδα
στην προσωπική είναι κάτι σαν την εθελουσία συνταξιοδότηση
χωρίς σύνταξη
....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου