.............αρχίζει και με κατατρώει μια καχυποψία : "Υπάρχουμε" ;
το βρόχινο νερό της στέγης , οξειδώθηκε στο τσίγκινο τάσι, που παρέμενε αιώνες να ξεδιψάσει από τις δροσερές σταγόνες, σαν φρουρός στα σύνορα
οταν ο ορισμός της ύπαρξης ξεπηδά από την περιγραφή του ανύπαρκτου,ως άρνηση δηλαδή, η ύπαρξη μάς έχει ήδη εγκαταλείψει
αν σωθούμε ή μάλλον αν σωθούν κάποιοι που είναι ανθρώπινα όντα τα επόμενα έπη που οι ίδιοι θα γράψουν θα είναι η αναμενόμενη απάντηση στον Όμηρο , στον Αισχύλο, στον Σοφοκλή και στον Ευριπίδη, ως αμάλγαμα του ανθρώπινου περάσματος στους αιώνες
υπάρχουμε;;
Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου