Akliton New Age , Literature, April 24

_~~~~1~~~~

..........σαν τα μάτια τα ερωτευμένα που διαπερνούν τα βλέφαρα και ανοίγουν πελάγη ..........

στην μέση της άνοιξης ανάμεσα από πυρά όλης της γαίας
τα ερωτευμένα μάτια θα μείνουν υμνωδοί
και το χάος με έρωτα θα γονιμοποιηθεί

μετάξι οι αυλαίες των βλεφάρων σου
χορδές τ αγέρα βλεφαρίζουν πέρατα
κι η σκόνη γίνεται χρυσάφι
..................όμορφο Έαρ ωσάν του δίκιου μάχη

________________________

~~~~2~~~~

.....Βλαδίμηρε με την πύρινη φλόγα της καρδιάς σου κατέδειξες οτι, η φλογερή του ανθρώπου ύπαρξη αληθεύει στην επαναστατική κίνηση και με την εθελοντική έξοδό σου, αναγνώρισες σπαρακτικά το ακόλουθο σφάλμα οταν η συν-κίνηση λεηλατείται

....πρώτος εσύ είπες οτι η επανάσταση εαν δεν κινείται σε τροχό αθωότητας, δεν είναι επανάσταση αλλά οδοστρωτήρας προδοσίας και αλωνιστική μηχανή αθώων και ευγενών ψυχών

.....Σε άλλους κόσμους μακρινούς προφανώς θα λες

"δικαιώθηκα αλλά αυτό μου φέρνει θλίψη"

σαν σήμερα γεννήθηκε ο Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκι

άκλιτον

_____________________________________

~~~~3~~~~~

ΑΥΛΕΙΕΣ ΘΥΡΕΣ

Εμένα μου λείπει ο αύλειος χώρος

περιορισμένος, αλλά κι απέραντος

Τα πόδια ανεβασμένα στο τραπέζι και να πηγαιονόερχεται το τάσι με ζουμερό κεράσι

Από πάνω να στάζουν κατοσταριές μπουμπούκια

Να τα σέρνει αγέρας από την θάλασσα, να γεμίζουν τα μάτια με πέταλα και να στέκεις ασάλευτη, να περνούν απέξω αυτοί που λέω παλιάλογα και να λένε στην πιό πάνω κλειστή στροφή οτι είδαν ένα ψώνιο να μασά βουκαμβίλιες και να λιάζεται...

Να κοντοπλησιάζει ο ένθεος και να γνέφεις σιωπητήριο ν άκουστεί η θάλασσα -αυτή που χάσκει σε μακρινό κόλπο-κι ο ήχος της δεν φτάνει μέχρις εδώ κι ο παράξενος επισκέπτης να σιγοντάρει το θαλάσσιο τεριρέμ και γω να διορθώνω τον τόνο...

Εμένα μ αρέσουν οι αύλειες θύρες

αυτές που οδηγούν στ ανθρώπου τα θαύματα

2021

________________________________________

~~~~4~~~~

.......εδωνά

σε ότι φεύγει μόνο του και λησμονημένο

τι χρώμα έχει μια ήττα;;

είναι υπόλευκο το χρώμα

σαν αυτό που απαρνηθήκαμε κάτω από τα βλέφαρα στο βάθος

σαν αυτό που μοιάζει με υπογλώσσιο

ή σαν την απάρνηση ζωής που ονομάσαμε ρεαλισμό και χωθήκαμε στα πιό στενά μέρη μιας φυλακής

και τι ναι νίκη;;

είναι η μνήμη, η ψηλάφιση των συναισθημάτων σαν αγγίζονται το μάγμα της γαίας και η ένταση του υπόκωφου της θάλασσας

και η γνώση

η γνώση οτι χωρίς αυτόν τον ανθρώπινο πυρετό σ έχουν δεμένο για ένα απάνθρωπο μπάρκο

εσένα;; κατάμονο;;

δεν είναι αυτό, που είναι το ελάχιστο

είναι που θα βλέπεις ότι αγαπάς και ότι εγνώριζες τους έχουν φορτωμένους και εσύ δεν ξέρεις τι να κάνεις και τι να πείς

παρά μόνο να σταθείς σαν μέγα εμπόδιο βαθαίνοντας στην ανθρωπιά

να γίνουμε μεταλλωρύχοι

με μάτια καρβουνο και ψυχή σαν της γης το μαγμα

τέτοιοι άνθρωποι που να γίνουν εγχάρακτοι στον ρου των υδάτων

και να παραμείνουν ανώνυμοι

φρικτά ανώνυμοι

που να θροϊζει τ όνομά τους μόνο απ τ αγέρι που δεν θα ακούει κανείς

αυτό είναι νίκη του ανθρώπινου όντος εναντι της διαστροφής της σημερινής εξουσίας

και είναι η μέγιστη ήττα να δικαιολογείς την εξουσία και να την ανέχεσαι

καλημέρα

χρονολόγιο 9//4//2024

άκλιτον

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου