-----11------
----------Πώς το κάνατε αυτό Ελένη ;; (ερώτηση στην Εξοδίτισσα)(μόλις συνήλθα στην καρότσα και μπορούσα να μιλήσω)
πώς εσύ μια νεαρή κοπέλλα ακολούθησες την σωστή αλλά πολύ παρα πολύ δύσκολη απόφαση
μιάς εξόδου καταδικασμένης;;
(Ελένη) Στην αρχή δεν βάζεις στο νου σου το άλμα στο πουθενά
μετά, συμβαίνουν και μεσολαβούν γεγονότα φοβερά και βίαια σε βάρος των συν εγκλείστων
κάθε γεγονός τρομερό αποτελεί έναν γερό κτύπο στην καρδιά όλων μας
οι μέρες δεν μετρούν ως μέρες
γίνονται ώρες
και οι ώρες γίνονται λεπτά
και τα δευτερόλεπτα εναρμονίζονται με τον κτύπο της καρδιάς
...στο τέλος ο χρόνος συντονίζεται με όλους μας
μεταβαλλόμαστε σε μία καρδιά
οταν συμβεί . τιποτε άλλο δεν είναι πιό σημαντικό από την κοινή αντίδραση πετώντας τον λογισμό εκτός ....
οταν το νοιώσεις τότε τα σπαθιά είναι σπλαχνικές ασπίδες για την θωράκιση τους ενός προς τον δίπλανό και πάει μετρώντας κάπως έτσι
------------Κι ο Πατέρας σου;; πώς δέχτηκες να τον ακολουθήσεις
(Ελένη) επειδή το μεγαλύτερο αγαθό ήταν η Αντίσταση
τίποτε άλλο δεν μετρούσε
---------!!!!!!!!!!!!!!!
Και πώ βγήκατε ;; με πόσο φόβο δρασκελίσατε;;
(Ελένη) Τη στιγμή της Εξόδου ταυτόχρονα υπερβαίνεις το φυσικό σου και το περιβάλλον μετατρέπεται σε κάτι άλλο....
αυτό σαν σπουδή να το σκεφτείς
είχαμε αναμεταξύ μας ενωθεί κάτω από συνθήκες αποκλεισμού , τα αδέλφια μας οι πολεμιστές δεν έφτασαν ποτέ , εμείς κρατούσαμε στην αγκαλιά μωρά και στο τέλος δεν υπήρχε σπυρί για τροφή
ή θα κάναμε έξοδο από το φυσικό μας ή θα γινόμαστε σκλάβοι ταπεινωμένοι
καταφέραμε και τα εμπόδια αυτά τα νικήσαμε
Νικήσαμε κι αυτό επιδιώκαμε ..........
(συν)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου