Η Υπεράσπιση του αυτονόητου της αθάνατης ύπαρξης Πατρίδας
Ελλάδας, σε αποτύπωση μπουμπουκιασμένων βράχων
τα Ορεινά
________________________________________________________
Μας χρειάστηκαν 2 αιώνες για να κατατάξουμε ένα αρχείο
ποιά τα εδάφη μας και τι εμείς
Κάπου στο βάθος θολά και με ομίχλη οι Ρωμαίοι να γυαλοκοπούν και να δίνουν τέλος
σε μια πατρίδα που ήταν γαντζωμένη στην βελόνα του ήλιου
Ώστε ποιά τα εδάφη μας ;;
Οι εισβολές όλης της γης εναντίον μας και από την άλλη οι συνεχείς μάχες από την δική μας μεριά
.......ακόμη ..........
το ξεπήδημα των αντιθέτων με ένταση μέχρι καύσης
Ο ήρωας και απεναντί του ο προδότης
Αυτά είναι τα εδάφη μας
Κι εμείς, άλλοτε μεγαλόκαρδοι και άλλοτε μικρόψυχοι
Αυτοί είμαστε
......είναι το μέσον της Άνοιξης
κάτι σαν τα σπλάχνα της μάνας μας, σα μας γεννά
και η ερωτική ένταση ολόκληρη και αποτυπωμένη
στα ροδαλά νιογέννητα βλέφαρα
Κυρίως αυτοί είμαστε και αυτό προσπαθούν να κατακτήσουν ως τρόπαιο
σ ένα βωμό θανάτου σκληρού
Και δεν έχει τέλος
Ο Θεός προστρέχει τη στιγμή που δεν τον σκέφτεσαι και έχεις γδυθεί από τον φυσικό και υλικό κόσμο
Αισιόδοξο δεν είναι;;
15//4//24
φωτό Δωδώνη
Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου