κτυπά το κινητό ως alert για τον καιρό ή ότι άλλο και μια αγρια επιθυμία παράφορη με κατακλύζει
να ορμήσω στην καταιγίδα
να βγάλω την γλώσσα μου στο γ@@@alert
να χοροπηδώ στα πεζοδρόμια και στις πλάκες
τις πλάκες με τις χαρακιές των τυφλών
Εκείνο που αγαπάω είναι το ακατανόητο που ξαφνικά φανερώνεται, σαν μία ίνα φωτεινή στην μουντάδα- κι μεταξύ μας να καταλαβαινόμαστε εν σιωπή...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου