..................Εορταστικό για την επίσημη εορτή του Άνδρα
ΤΟ ΔΩΡΙΖΟΜΕΝΟ ΘΑΥΜΑ
Ερωτική αρμονική συμφωνία με τον Άνδρα !
Ως την εκ φύσεως και του Δημιουργού δωρεά της σπείρας της ανέλιξης στο φως
Χούλιο Κορτάσαρ, «Η σύνθλιψη των σταγόνων»,
Σ’ αγαπώ απ΄ το φρύδι, απ’ τα μαλλιά, σε διαφιλονικώ σε διαδρόμους
λευκότατους όπου παίζονται οι πηγές του φωτός
σε αμφισβητώ σε κάθε όνομα, σε πιάνω με λεπτότητα ουλής
και κορδέλες που κοιμούνταν στη βροχή.
Δεν θέλω να έχεις μια μορφή, να είσαι,
ακριβώς ότι έρχεται πίσω από το χέρι σου,
γιατί το νερό, υπολόγισε το νερό, και οι λέοντες
όταν διαλύονται στη ζάχαρη του μύθου,
και οι χειρονομίες, αυτή η αρχιτεκτονική του τίποτα,
ανάβοντας τις λάμπες της στη μέση της συνάντησης.
Όλο το αύριο είναι ο πίνακας όπου σε εφευρίσκω και σε σχεδιάζω
για να σε σβήσω σύντομα, έτσι δεν είσαι, ούτε καν
μ ‘ αυτά τα ίσια μαλλιά, αυτό το χαμόγελο.
Ψάχνω το άθροισμά σου, στην άκρη της κούπας όπου το κρασί
είναι επίσης η σελήνη κι ο καθρέφτης,
ψάχνω αυτή τη γραμμή που κάνει να τρέμει ένας άνθρωπος
σε μια στοά του μουσείου.
Επίσης σ’ αγαπώ, και έχει καιρό και κρύο.
........................
..αντρική γραφή περί έρωτος δίχως το παραμικρό αίτημα και αντιπαροχή
__________________________________________________________________________
Τις νύχτες, κάθε νύχτες , όλες τις νύχτες , μεσα από το θολό κρύσταλλο που πηγαινοέρχεται
αιωρείται η αναπνοή, ὠρες ανέμου
διαπερνά ο ήχος της φωνής σου
αλλάζει την δίεση και τα ημιτόνια της εσωτερικής μου μουσικής
απλώνεται το χάος , παίρνει μορφή και σχήμα
και εσύ πάντα λείπεις
και όσο λείπεις τόσο αγγίζω το περίγραμμά σου
τόσο ακούγονται οι βροχές
βουτώ το δάκτυλο στην νιφάδα
ζέστη τυλίγει τους ώμους μου και την ψυχή μου
μικρές σταγόνες μετρούν τον χρόνο αλλιώτικά
κ ενα αηδόνι παράταιρο χαμένο στην χαλασιά
τι τό πιασε και με πήρε στο κατόπι
εδώ σ αυτό το παρατηρητήριο σ έναν άξενο και αφιλόξενο τόπο
σαν κοκάλινο φτερό ενός πετούμενο που έχασε το δρομολόγιο
στις απίθανες γεωμετρήσεις αυτής της γης
άκλιτον
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου