περπατάς στο κέντρο και ξεπηδούν μπροστά σου ατέλειωτες βιτρίνες με ταράνδους και το νάυλον made in China να σε τρυπάει στ αυτιά
κέρατα παντού
σαν κερατωμένος λαός αισθάνομαι.
Εκείνο που αγαπάω είναι το ακατανόητο που ξαφνικά φανερώνεται, σαν μία ίνα φωτεινή στην μουντάδα- κι μεταξύ μας να καταλαβαινόμαστε εν σιωπή...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου