.................κάποτε μαθήτρια μετά από τα σχολικά γραφτά, θερμομετρούσα την επιφάνεια της σελίδας
είχα παρατηρήσει ότι, όταν έγραφα κάτι που πολύ το εκτιμούσα ανέβαζε το γραφτό θερμοκρασία
αν ήθελα να κάνω κοπάνα θα μπορούσα να έγραφα ερωτικό γράμμα απόγνωσης στον Ντανιελ Ντει Λιους , για παράδειγμα και μετά με την σύμφωνη γνώμη των οικειων θα μενα σπίτι
δεν εξαπάτησα όμως
ουτε τους δικούς μου ούτε τον Ντάνιελ μήτε και εμέ την ιδίαν
_____________________________________________________________________________
.......αν έγραφα μικρό χρονικό σήμερα θα ήταν σουρεαλιστικό
κάπως έτσι
αι δυνάμεις του απροσδιόριστου μοχθηρού εχθρού της Γαίας
κατάφεραν κτύπημα διαμπερές στην κεφαλή της
κατόπιν τούτου την γύμνωσαν χορεύοντας πάνω στον επιθανάτιο σπασμό της
βαρβαρικά στίφη με ματιές που έχαναν την εικόνα τους ακόμη και τα ξυράφια
.......... ........................
άμα το πέρας των πολεμικών επιχειρήσεων
μου εδόθη άδεια προσωρινή να υπάγω στας Αθήνας
μια κάμαρα φτωχική στου Γκύζη κι η Ζαχαρένια η γυναίκα μου
μανούλα των 5 παιδιών μας
ο Διοικητής με διάταξε αυστηρά να είμαι από τους πρώτους
με φορτώσαν σ ένα κάρο μαζί με άλλους τρεις πολύτεκνους
φτώχεια στα σπιτικά μας μέχρι πάτο
κι εμείς και χαιρόμαστε αλλά και κλαίγαμε με αναφιλητά που μπορεί να μην ήμαστε παρόντες
στη στερνή νικηφόρα μάχη............
Στέλιος γράμμα αντι ημερολογίου
....................
Τωρα σας γράφω σκοτωμένος στον Υμηττό
στην Παρνηθα στο μεροκάματο που έκοβα για το αφεντικό ξύλα
να μου δώκουν κάποιες δεκάρες να βάλω εμπύρετες στην λιγνή χουφτίτσα της Ζαχαρένιας μου μια μικρή χαρά
μια σφαίρα με βρήκε αδέσποτη που κανείς δεν έμαθε
άλλοι φώναζαν τον φάγανε τα σκυλιά
με ξάπλωσαν σε μια παλιά ξύλινη από στάβλο πόρτα
το χέρι μου κρεμόταν
κοιτούσαν τα δέντρα και δεν πρόλαβα να φέρω στα μάτια μου
την άλλη εικόνα
ήμανα λέει Πίνδο
ευθύβολος με πετυχιές πολλές
νικήσαμε και ροβολάγαμε στην Αθήνα με δάφνες και λίγα φιλέματα για τον δρόμο
από τις νοικοκυράδες των χωριών
στα μάτια μου το γαλανό της σημαίας
και μέσα έλαμπαν τα ματάκια της Ζαχαρένιας μου
(απόσπασμα από το ιστορίες πολέμου ελλήνων ανωνύμων --άκλιτον)
______________________________________________________________________
οταν σ έβλεπα
ροδώνες πάχνης τύλιγαν τα μάτια μου
φυλλοβόλα γυμνωμένα γεννούσαν ροδιές
μοσχοβόλαγε τ αγέρι
σταγόνες μέλι
(ηλεκτρόδιο..άκλιτον)
___________________________________________________________________________
ΥΣ
Ο Στέλιος είναι φανταστικό πρόσωπο
Δεν είναι προσωπικό μου βίωμα
Ηταν ο έρωτας της ψυχορραγούσας Γαίας που η χαρά της, θύμιζε την Ζαχαρένια
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου