Selfie του Κέντρου της Αθἠνας
κάθε νύχτα στήνω την εξέδρα της ρόδινης μέρας
και την ίδια στιγμή ορμά ένα αιμοβόρο δρολάπι με χρώμα σκοτεινό και χνώτο ψυχρό
σκαλισμένο κρύσταλλο ασπίδα στο κεφάλι μου
σωρό την στεγνή στέγη κάνει
κενή επωροφίς
ταξιδεύουσα στο χιονισμένο στερέωμα
πώς στο καλό πάτησα στραβά το σκαλοπάτι ;;
..................υπογραφή το Άλογο....................................
(από ηλεκτροδιο ΑΣ------"χειμώνας")
2019
____________________________________________________________________________
...ένα σπίτι, λέει ,φτιαγμένο από τούρτα
η σοκολάτα σκόρπιζε ζέστη
τ αστέρια κατέβασαν λαμπάκια
έγιναν ασημένιες κλωστούλες
αμόλησε το φεγγάρι την ασημένια ουρά της φοράδας
σκάλες χρυσές η ανταύγεια
suing τ άστρα μαζί και τ αλογάκι
απόσπασμα από παραμύθι 2019
______________________________________________________
2015
...........αναλογίζομαι-μερικές μέρες πριν τις γιορτές-αν υπάρχει "παιχνίδι"
με την έννοια που δίναμε στο "παίγνιον" της δύναμης εναντίον του αδυνάτου
μάλλον οι λεγόμενοι "δυνατοί" αυτοπαγιδεύτηκαν
τους μένει να διαλέξουν ή να τσακίσουν το τελευταίο πιόνι ή να αποσυρθούν
αν τσακίσουν το ίδιο το παιχνίδι, ΔΕΝ θα επιστρέψουν ποτέ στη διαδικασία
Εμείς ;;; Οι αδύνατοι ;;;
Νηφάλιοι έχουμε δώσει την τελική πάσα σ αυτούς.
Ετσι κι αλλιώς ο αδύνατος ως άγιος -αδικημένος υφίσταται.
Δεν εξολοθρεύεται (ice--2015)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου