Μυκήνες Βορείως
Σήμερα υποχώρησε σε βαθμούς κελσίου η θερμοκρασία
Οι ακρώρειες φωταγωγήθηκαν με απόχρωση γαλανή
Κρατώ μια σελίδα ---τραυματισμένη --από την Ελλάδα Νοτίως
Ηταν από σχολική έκθεση μιας 12χρονης που έγραφε οτι
......πριν δύο χρόνια τελείωνα τις εκθέσεις μου με αισιοδοξία
έγραφα οτι ολα θα πάρουν ένα τέλος και τότε θα βρούμε εξ αρχής την λυγερή και σβέλτη
περπατησιά μας , εδώ στης πατρίδας τα ρουμάνια και τα μονοπάτια
Σήμερα , αυτό δεν μπορώ να το επαναλάβω
Οταν το λέω γελά η τάξη
Γι αυτό τον λόγο κυρία, ζητώ εξαίρεση από το μάθημα της έκθεσης........
υπογραφή Αναστασία
....................................
Στάθηκα ώρες σ αυτή την τραυματισμένη σελίδα
Ενα παιδί αυτοεξορίζεται λοιπόν......
Ζητά να αποχωρήσει από τον εμπνευσμένο λόγο της στις εξελίξεις
...................................
Κάτι σαν την Έξοδο την ιστορική μέσα από μία παιδική έκθεση
Οι ανυποψίαστοι προφανώς θα ερμηνεύουν το συμβάν ως ψυχολογικό πρόβλημα μιας δύσκολης εφηβείας!!!!!
Τι γίνεται στην Πατρίδα;;
Οι θάνατοι υπόκεινται σε γενικό delete.............;::
_______________________________________________________________________________
..................την επομένη έσταξε ο ουρανός ιωδί
απομεινάρια μιάς μέρας σε δύσκολη αναπνοή , οι κορμοί είναι ασθματικοί και οι ελάχιστοι κορυδαλλοί των πάγων ενοχλούνται και στην παραμικρή κίνηση και μετακίνηση κάποιου ξένου
ένας λαβύρινθος στην αιματηρή κεφαλή της γαίας
........περπάτησα πάλι που κάποιος από την γη θα το θεωρούσε υπερβολή αλλά εδώ είμαι απαλλαγμένη από κάθε κριτική ή κακόβουλη παρατήρηση
παρατηρώ μια σειρά ιατρικών πράξεων που οδηγούν σε θάνατο την ανθρωπότητα
αλλά το μεγάλο μέρος δεν το καταλαβαίνει
όλα τα μέτρα και τις διατυπώσεις προς αποφυγή , πετάχτηκαν σε υπόνομους και ούτε ένας δεν
έσκυψε να δει έστω μια λέξη
τι έγινε ;; οι καρδιακοί κτύποι που έχουν πάει ;;
το δίχως άλλο αναλαμβάνω την ευθύνη να συνεχίσω
σιγά και τί είσαι εσύ Νίνα;;
το τίποτα σε ρυθμούς του τίποτα........
ένα γέλιο από κακοπούλι ήχησε που σε μετάφραση σημαίνει ε, καί;;
το ε καί;; είναι αιτία μου ..τ ακουσες ....του απαντώ
κρατώντας μια ομπρέλα μαύρη με μπανέλα, παλιακή και προπολεμική το κυνήγησα
............η ομπρέλα ήταν του Νίκου Αναγνωστόπουλου
αριστοκράτης από γενιά παλιών αριστοκρατών στ Ανάπλι
έμπορος υφασμάτων
και από νεαρά ηλικία ενάρετος
μέρες της φοβερής κατοχής των Γερμανών και ασέλγεια άλλη μία φορά στο κορμί της Πατρίδας μου
τζαμιλίκι, στ Ανάπλι κεντρικά
ολη την ημέρα την είχε ο Νικόλαος αφιερώσει να βοηθήσει συντοπίτες να κρύψουν τα προϊόντα τους , εδώδιμα και τρόφιμα
όλοι του φώναζαν να ασφαλίσει σε άλλο χώρο τα υφάσματα
κι εκείνος απαντούσε
...μα τι να κάνει ο εχθρός τις δαντέλες και το μετάξι ;;
επέστρεψε σπίτι του με ελπίδα για την ανθρωπιά του ανθρώπου, έστω τη τελική στιγμή
το βράδυ αργά, ξημερώνοντας η μέρα της Αγίας Άννης άκουσε καμιόνια να στριγγλίζουν στα σοκάκια
σταματούν στην δική του πόρτα
μεσα από το τζαμιλίκι --δίπλα του η γυναίκα του--παρακολούθησε το σπάσιμο των ξύλινων θυρών την σφαίρα στο μάνταλο και με γερμανικές ζητωκραυγές να ληστευεται το εμπόρευμα
στο τέλος βγήκαν τα περίστροφα και γιόρτασαν....την λεηλασία ....
δαντέλες βελγικές, δαντέλες κιπούρ και γαλλικές, κασμίρ ινδιών, σαντουγκ μεταξωτό ...........
σε 2-3 ώρες εκλάπησαν όλα
φορτωμένα στο καμιόνι που απομακρυνόταν, ο Νικόλαος αποχαιρέτησε το βιός του
στρέφει με άφατη έκφραση το πρόσωπο στην γυναίκα του
----μα τι το θέλουν;; που το πάνε;;
κι εκείνη...
.....στο Βερολίνο Νίκο μου , στους δικούς τους μαυαραγορίτες
μετά 5 χρόνια ο Νικόλαος αντελήφθη οτι δεν μπορούσε να πάρει και το παραμικρό δάνειο
αν δεν εγγράφετο σε ειδικούς καταλόγους που έδειχνε οτι ήταν στον κύκλο τον δικό τους
.............έφτυσε και δεν επέστρεψε
τα σωσμένα τα πήραν οι τοκογλύφοι
αμέσως μετά τον αδελφοκτόνο πόλεμο
μια μέρα έγειρε και απόθανε σαν λαβωμένο περιστέρι
Απόθανε ένας Έλλην δίκαιος και ενάρετος και απολύτως πτωχός
Την σφαίρα στην ψυχή του δεν την άντεξε
---------------
Αυτό θυμήθηκα και μια αστραπή σκέψης μ έκανε να φωνάξω, με ανοικτή την ομπρέλα
....οτι ένας που είναι πομπός αρετής είναι ένας λόχος για τον θεό
και οι συφοριασμένοι κακόψυχοι αυτό το ξέρουν και τον εκτελούν πάντα ύπουλα...
ολα τα τελευταία κτυπήματα καταφέρονται στον ενάρετο Έλληνα
____________________________________________________________________
λογοτεχνική φαντασία
______________________________________________________________________
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου