ICE -2

................σήμερα ξύπνησα ακούγοντας τις μπουκωμένες σειρήνες στέλνοντας σήμα να απομακρυνθούμε 

από τα καταλύματα και να επιβιβαστούμε στο τρένο 

το σήμα ήταν επείγον

μάζεψα σ ένα σάκο τα χρειώδη μια και δεν ήξερα πότε θα επέστρεφα 

και με χωμένες τις γαλότσες στο βαρύ χιόνι ανηφόριζα την δίοδο που θα μπορούσα να βρω το τρένο

ταχυκάρδισα ....κατάλαβα οτι αντιμετωπίζαμε βαριά χιονοθύελλα και ταχύτατα βυθιζόμαστε στο λευκό σκοτείνιασμα 

πολλοί χάνονταν σε αντίστοιχες περιπτώσεις εαν δεν προλάβαιναν να δουν το τρένο

ως άμυνα για να ανταπεξέλθω έβαλα τα δυνατά μου να κρατήσω τουλάχιστον κάποια καλή ψυχραιμία 

το σχήμα του τρένου ευτυχώς φαινόταν ακόμη

σφύριζε για να μας προσανατολίζει 

τα κατάφερα και ανέβηκα σε μια από τις εξωτερικές εισόδους σε κάποιο βαγόνι που δεν έβλεπα τον αριθμό του 

μόλις που το σώμα μου σωριάστηκε σ ένα κάθισμα 

η ισορροπία είχε χαθεί και ταυτόχρονα η ορατότητα είχε μηδενιστεί και ο όμορφος ορίζοντας βούλιαζε στην ανυπαρξία 

Το κατάλληλο για τις χιονοθύελλες τρένο έβαλε μπροστά τις μηχανές, τα τζάμια θορυβούσαν αλλά 

το ανάγλυφο του τοπίου σιγά σιγά χανόταν, τα σύννεφα το ίδιο και ήταν αδύνατο να ξεχωρίσεις ουρανό και έδαφος

μετ ολίγον χάθηκαν και οι σκιές καθώς το φως ερχόταν σε ίσες ποσότητες  από όλες τις κατευθύνσεις

χώθηκα με την πλάτη στον καναπέ κι ἀπλωσα τα δάκτυλα να ψηλαφίσω άλλους ανθρωπους 

αιστάνθηκα ότι το κουπέ ήταν γεμάτο και ένιωσα ανακούφιση.................

στην τελική προσπάθεια να δω, πρόλαβα και είδα τον θόλο του ορίζοντα βαμμένο με αιμάτινες κλωστές

ομολογώ οτι ταράχτηκα 

τι συμβαίνει στην Γη αυτή ακριβώς τη στιγμή ;;

ανέβασα τα πόδια μου στο κάθισμα έχωσα το κεφάλι στα γόνατα και δεν ήθελα να δω ουτε και να ακούσω

 

(λογοτεχνική φαντασία)

________________________________________________________________________________________

το αιμάτινο υποχωρούσε μετά μερικά λεπτά που έμοιαζαν ώρες 

και ξεκίνησε η ειδησεογραφία της γης 

περνάμε από πάλσαρ !!!! επιτέλους ακούμε σε ραδιοσυχνότες τα ακουστικά κύματα 

ο ήχος ήταν μη ανιχνεύσιμος αλλά αντιληφθήκαμε οτι η Συρία είχε παραδοθεί σε χέρια αφρόνων που της έμπηγαν στα σπλάχνα της σπαθιά 

οι συχνότητες πενθούσαν 

τα παλσαρ συνέχισαν τον παλμό τους 

οι κλώστινες γραμμές έκλαιγαν 

η μηδενική ορατότητα μας δημιουργούσε ασυνεννοησία 

....................ήθελα να επιστρέψω στην πατρίδα μου 

όλα κρέμονταν σε μια κλωστή

_____(λογοτεχνική φαντασία)_____________________________________________________________

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου