τα μάτια μου...τα μάτια μας μέσα στα νεφελώματα
ρίξε Θεέ μου Φως κεραυνό στα ύδατα
~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ο πάγος κινήθηκε, κύριοι! Το καλοκαίρι έρχεται...
---------και πώς έρχεται δηλαδή;;
με την όπισθεν ή με την ευθεία;;
.................με ποδήλατο και διαγωνίως
~~~~~~~~~~~~~~~~
Η ελπίδα είναι σαν ένα ποίημα που διαβάζεται ανάμεσα από τις γραμμές
~~~~~~~~~~~~~~
"..όταν φύτρωσε το χιόνι, τάχασα
Επρεπε να διανύσω χιλιόμετρα για να σου ταχυδρομήσω τα νέα μου
Περιμένοντας τον καιρό να κοπάσει, έμαθα να σκάβω χιλιοστό το χιλιοστό το βήμα μου ανασαίνοντας με ζεστό χνώτο το χιόνι που είχε για τα καλά ριζώσει...
ίσως προλάβαινα.."
-αννα στάικου-για την εφημερίδα "Η Πόλη ΖΕΙ"
Φύλλο Ιανουάριος 2016.
φωτογραφία Andrei Tarkovsky
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ευγένιος Αρανίτσης
Aυτό για το οποίο δεν μιλούν οι στατιστικές είναι όλες εκείνες οι λησμονημένες δυνατότητες, κάτω απ' τον αστερισμό των οποίων είχαμε κάποτε αγαπήσει τη θλίψη μας, την τρυφερή, ευαίσθητη, πνευματώδη και μυστικοπαθή θλίψη.
Paros-
_________________________________________________________________________________________
«Καταθλιπτικοί είμαστε λίγο-πολύ όλοι, με την έννοια ότι πάψαμε να αντιδρούμε σ’ αυτό που συμβαίνει γύρω μας, και με το οποίο έχουμε πια αμετακλήτως εξοικειωθεί, συνθηκολογώντας με τις τρομώδεις αλήθειες και απογοητεύσεις του καταναλωτικού μηδενισμού και των προσποιήσεων που απλώνονται σαν ένας μόνιμος ίσκιος πάνω απ’ τις φωτεινές σημασίες της ανθρώπινης περιπέτειας» (Ευγένιος Αρανίτσης, 20.01.2016)
______________________________________________________________________________________________
B. Nuit
emotions are birds in flight .







Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου