2024
...επιζήσαμε μετά τον Βαλεντίνο
ξυπνήσαμε και ήταν όλοι και όλα στη θέση τους
ταραχτήκαμε
εμείς;; είμαστε στη θέση μας ή βρισκόμαστε κάπου αλλού και δεν το έχουμε καταλάβει ;;
...ανοίξαμε την tv και ησυχάσαμε
χρονολόγιο 15//2//2024
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ΑΛΤΟΜΙΡΑ
Τα Αλτομιρά βρίσκονται 10 χιλιόμετρα από τα Σωτηριάνικα, στον επαρχιακό δρόμο Σωτηριάνικα-Αλτομιράς, σε ανηφορικό δρόμο προς τον Ταΰγετο, αμφιθεατρικά κτισμένα σε μια βουνοπλαγιά. Το ορεινό έδαφος αποτελούσε καταφύγιο των κλεφτών επί Τουρκοκρατίας και ανήκε στην καπετανία και εξαρχία της Ζαρνάτας.
από σχολιάσμο αναρτώ αυτό
Τα αλτα μυρα δηλαδή ψηλό μέρος είναι ισπανικό όνομα όπως ουμπρεβα ρινταβιτσα μπιλιοβο γιατί το 1212 όλη η περιοχή δωθηκε προίκα σε Ισπανίδα πριγκηπισα
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ονειρεύτηκα την θάλασσα χθες.......
Δυό καρέκλες -μία για μένα και μία γιά σένα-μπροστά μας η απλωσιά του πέλαγου
Το τραπέζι πατούσε σε τρυφερές τούφες απήγανου
Θα χαλούσε το ιλαρό του τοπίου πρόσωπο, η παρεμβολή ξένων πραγμάτων
Τα χέρια μας μπερδεμένα
Η ζέστα μας φλογί από το κορμί, πέταξε στην απέναντι κορφή
φιλιά ξέπλυναν τα φύλλα, στα πράσινα πρανή
Ο αέρας καταλαγιασμένος, λες και συνόδευε τη δική μας μικρή ιερουργία
Παραπέρα, θαρρώ, ένας σταυρός ξύλινος ξεφλουδισμένος μπηγμένος στο χώμα έστεκε σε ταλάντωση αγεριού νοτισμένου,
στρατιώτης μαχόμενος, ιστίο από ναυάγιο σωσμένο
Την ίδια θέα βλέπαμε
Εμεις, τα πάθη, η χαρά και το δάκρυ
-----------------------------------------
χρονολόγιον 15 /02/2023
από άκλιτον -ΑΣ
Εδω ...στην πατρίδα μου Ελλάδα, το αχανές του ουρανού εκβάλλει στο Αιγαίο από υπάρξεως Κόσμου....κι συντελεί στην ενότητα της Κοσμικής Τάξης.
και στη φυλακή και στο μνήμα ένας έλληνας λουζεται νοερά από την θάλασσα όπου ο ουρανός ενώνεται μαζί της και γίνεται ΕΝΑ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
παλαιότερη ανάρτηση
Λίγο πριν την Άνοιξη, Στρατής Μυριβήλης
(απόσπασμα)
Στ' ακρογιάλια του Αιγαίου η άνοιξη βγαίνει από τη θάλασσα. Ένα πρωί ο αγέρας φέγγει πιο γαλάζιος, τα κύματα ξεδιπλώνουν στον άμμο το νέο ρυθμό με κοντές αναπνοές. Το πέλαγο μυρίζει φρεσκάδα, παντού το κεντάνε σύντομες απανωτές αστραψιές. Τότες ανοίγουν πάνω στα τρεμουλιάρικα νερά κύκλοι ασημένιοι, μ' ένα χρώμα σαν το στήθος του παγονιού. Είναι αμέτρητοι, ο ένας μέσα στον άλλον, ο ένας κυνηγά τον άλλον. Έτσι ως τον ορίζοντα.
------------------------------
Συνοπτικό χρονολόγιο 15/02/2022 άκλιτον
Ακρόπορον πλοιάριον , φλεγόμενον ιστίον, αιθαλομίχλη ρίπτον
--------βωμοί δώροισι φλέγονται -----
Αστράπτον φευγαλέα τα κατάρτια και οι μάινες
Ιαχή των αετὠν και γερακιών
Οπου βωμοί ο άνθρωπος
Και όπου πυρ, το πνεύμα
Κάτι σαν τους Εξοδίτες του Μεσολογγιού
Σαν την Ανοπαία της Σπάρτης
Οπως ο Διάκος, με ρέοντα ανθόφυλλα αμυγδαλιάς
Σαν τον κόρακα που άνοιξη λαξεύει τις εγκοπές των φτερών, να ομοιάσει με τον βράχο, λίγο πριν το θέρος να αντιλαλήσει στο Αιγαίο πώς η Τροία έπεσε
Μονάχος ο Ελληνας, σε σταυροδρόμια στη γη,
αναμεσα από τα λέλουδα ακροπατητί, το φρόνημα λαξεύει, με άφαντο το παράδειγμα, με φρύγανα σκεπασμένο το μνημείο της δικής του λογικής---(άκλιτον ΑΣ)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
............στην πατρίδα μου όποιος ονειρευτεί,
αρπακτικές παγίδες ορμούν να γδάρουν το αιθέριο κορμί~
άκλιτον
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου