..............μικρό σημείωμα το μακρινό 2021
Να σώσουμε τις λίμνες της πατρίδας μας
τα παιδιά
τα βατράχια
τις μέλισσες
τα αγριόχορτα
τα κεριά στ αγνάντια
την γέρικη φούχτα
την μοσχοβολιά σταφίδας της γης μας
τα πετούμενα πάνω από τις λίμνες
τα χελιδόνια με τα πετάγματα καντρίλιες
να σώσουμε τους εαυτούς μας αγκαλιά με τον άλλον
η μέρα περιβάλλοντος είναι κάλπικη
η μέρα της γης θα ξημερώσει
---------------------------------
Λίμνη Κουρνά στο διάσελο Χανίων και Ρεθύμνου
________________________________________________________________________________________
το μακρινό και παγωμένο 2019
Πώς παλεύεται η παράνοια, τη στιγμή που πλείστοι
δεν αντιλαμβάνονται την παράνοια;;;
δεν κατάφερα να το απαντήσω
παγιδευτήκαμε και βρεθήκαμε σε μια κόλαση
ή επιχειρούμε να μείνουμε εκτός και τώρα βρέχει μολύβι
κίτρινες ριπές αυλακώνουν τα καμμένα μαλλιά μας
είναι αργά τώρα που τα πετούμενα αποφάσισαν να μας αφήσουν
χειμαρρώδης σιωπή ορμά σιδερένιος γύπας
______________________________________________________________________
Η ώρα, δεν είναι η ώρα που συμφωνήσαμε.
Την ώρα την λαλούν τα σήμαντρα του ουρανού
Η ώρα του ανθρώπου είναι το κλάμα ενός νεογέννητου
Είναι το φτερό μιας πέρδικας τραυματισμένης, στην ράχη στα πρανή, την πήραμε αγκαλιά στην τσέπη, εσύ έβγαλες το μαντήλι σου και την τύλιξες και κάθε τόσο χάιδευες την δική μου περδικωμένη τσέπη στο φόρεμα και αγάπαγες και εμένα και την λαχταριασμένη , μονόφτερη, περδικούλα
.........είναι αργά για τον άνθρωπο της Γαίας ή είναι ενωρίς
το επιμύθιον αλμυρό με δάκρυ πικρό
και αποχρωματισμένες σέλφι
αυτές που στέλναμε σα μικρά may day
και τις ρίχναμε στις στάλες της βροχής
κρατώντας ένα εισιτήριο, ταυτότητα σε κάλπικο αιώνα
Χρονολόγιο 2//2//2025
B. Nuit




Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου