ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ ΣΗΜΕΡΑ
~~1~~
Η απάντηση για την ύπαρξη της ψυχής, πέρασε χωρίς θόρυβο μέσα μου , όταν διαπίστωσα την επίδραση της εύψυχης ωραιότητας και μετά τον θάνατο αυτών--μιλώ για τους γονεις μου--που δεν μίλησαν για όλα αυτά αλλά ήταν όλα αυτά
Ποιά δηλαδή;;
Τα της αγάπης, της συντροφικότητας, της φιλίας, της αυθόρμητης καλοσύνης, της προκοπής, για τις αρχές και αξίες που σε ορίζουν στο όλον ως μέτοχο του όλου, για τον σεβασμό στο όλον, για τον Δημιουργό που δύναται να μας φωτίσει γιά όλα που οδηγούν την ψυχή μας στην άθλια αυτη βιωτή αλλά παρ όλα αυτά να οδηγούν την ψυχή μας στην ευτυχία
Και η ευτυχία είναι το τρομερό είναι το φοβερό δώρο του Θεού
Που για να εισχωρήσεις στα βαθιά της σωθικά γίνεσαι ένας μεταλλωρύχος ακούραστος και αδάμαστος βυζαίνοντας του Φωτός τα σπλάχνα
Τί Δώρο! Η ενεργός αγάπη, ισούται με τον στοχασμό των γαλαξιών.
Με αυτή τη ματιά η ψυχή παλμογραφεί ακαταπόνητος γραφέας στα βάθη του παπύρου --του υποσυνειδήτου--μας
Κάθαρση του υποσυνειδήτου και διαρκείς διορθώσεις, όταν πράξεις και λογισμοί τραυματίζουν την συνύπαρξη σου στο κοσμικό θεϊκό όλον.
Για την ψυχή δε μπορείς να αναλύσεις αλλά για μένα είναι συνοπτικά ότι μόλις έγραψα
Μια και είμαι γραπτός άνθρωπος και όχι τον λόγων
(σημ. αυτό δεν το λέω παραέξω μια και το γραπτός παραπέμπει στο γραφικός και άντε να εξηγήσεις τα ανεξήγητα...και πού να πεις ότι η λέξη γραφική έχει σχέση με την ζωγραφική......
και που να πάς παραπέρα ότι η παραποίηση των εννοιών αποτελεί τον κυρίαρχο εμφύλιο αναμεταξύ μας )
η φωτό είναι από τον λεγόμενο γύρω της Αρβανιτιάς στ Ανάπλι κάτω από την Παναγίτσα που είναι σκαρφαλωμένη στα βράχια ως σηματωρός του Αργολικού
<Παλαμήδους Χωροχρόνοι>
άυλα και υλικά σήμερα και κάπως έτσι μέχρι το βράδυ
https://youtu.be/fD72REDmaxA?si=1eCM-51f_xXQUbRv
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~2~~
Οδός Πατησίων
Η πομπή μετέφερε το σωσμένο σώμα ενός παλαιού κατοίκου της Αθήνας
στα δίσεκτα της νέας κατοχής χρόνια
ξάφνου, ο ήλιος απλώθηκε με ένδυμα μουντό και θλιμμένο
πολλοί καταλάβαμε ότι η διαδρομή μας αργεί να οδηγηθεί σ ένα πλάτωμα
σε μία πηγή και τριγύρω πρόσωπα ηλιοφανερωμένα
//
Πένθος στον ουρανό
Δίχως τον ποιητή ερημώνει η περιγραφή
Φώς ιλαρό λέξεων και επών
Ανοίχτε τον δρόμο
Ενας Τρανός αποχωρεί
και το άλλο
το 2021
Ανίκανη η σύγχρονη κοινωνία των ανθρώπων έχει περάσει σε ολοφάνερη των παιδιών ανθρωποθυσία
Τα παιδιά στο στόχαστρο χιλιάδες χρόνια
Η αλήθεια είναι οτι όταν παραιτείσαι από την υπεράσπιση της ελεύθερης βούλησής σου, από την υπεράσπιση των αξιών στην πόλη σου, εν ονόματι της απολαβής της καθημερινής τροφής τόσο απομακρύνεσαι από τα ίδια τα παιδιά σου
Τα μόνα αυτονόητα είναι τα εξής τρία: Ο Κάματος-Ο Θάνατος-Ο Θεός
Λατρέψαμε την Αθανασία θυσιάζοντας και την τελευταία νεαρή ζωντάνια της ψυχής μας
Η αδράνεια του ενός δεν είναι απομονωμένο φαινόμενο του ενός
Και η υπεράσπιση του όλου που μας ενώνει περνά μέσα από την κατάθεση της πλήρους αλήθειας
Το ψεύδος οδηγεί στην διάλυσή μας
...............................
Ο ήλιος σήμερα μουντός στο κέντρο της Αθήνας
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Δημήτρης Ταλαγάνης
Ο ωραίος Έλλην σε ηλιοειδή αντανάκλαση με θλάσεις στο μπλε
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~4~~~~~
από τον Στάθη (2017)
Η Ελλάδα ένα αλερετούρ Αθηνών - Βρυξελλών. Πάνω απ’ τα κεφάλια μας χαχανίζει η ανοησία. Στην επαρχία, ερείπια από παλιές βιομηχανίες που έγιναν πολιτιστικά κέντρα, έρημα πια και αυτά. Βιοτεχνίες που χάσκουν άδειες τρύπες. Ερχεται η άνοιξη, φέρνει φάρμακα ηλιαχτίδες και φάρμακα χελιδόνια. Στους αγρούς ξαναρχίζουν οι δουλειές, βαριά βαρύθυμα τρακτέρ, η σόμπα στο καφενείο τυφλή, δεν γουστάρει ούτε τη ρακή, κοιτάει μέσα της και καίει τα ξύλα της - σιωπή. Στον τοίχο, τηλεόραση δίχως ήχο. Ομιλούσες κεφαλές, στόματα που ανοιγοκλείνουν.--ΣΤΑΘΗΣ--
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
"Πιστεύεις φαντάζομαι,οτι η κύρια δουλειά μας είναι να εφευρίσκουμε νέες λέξεις..."
Οργουελ στο "1984"
Εν τω μεταξύ εφευρίσκονται και νέες ανθρώπινες υποστάσεις
και νέα αλλαγμένα συναισθήματα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου