Βύρων Λεοντάρης
Βύρων Λεοντάρης
Κλειστό είναι το ανοικτό βιβλίο που κρατάς.
Αλλιώς θα ανοίξει.
Όπως ανοίγει σφαλιστή δίφυλλη πόρτα. Από τη μέση.
και με τις έξω άκρες τους στα δάχτυλά σου τρίζοντας
αργά σαν σε ρεζέδες θα περιστραφούν.
Και τότε είναι που θα διαβάσεις το κενό
– γιατί, ποιο άνοιγμα χωρίς κενό;
Έτσι κι όταν ανοίγω την ψυχή μου.
Για το κενό του ανοίγματος και μόνο.
Όλα τ’ άλλα είναι γνωστά. Σαν «ανοιχτό» βιβλίο.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Μεταξύ της χιόνος και μιάς ρίζας αγέρα
φύτρωσε το μικρό γεράνι στο περβάζι
άκλιτον
__________________________________________________________________
τι απόμεινε μετά την καταιγίδα;
ένα πορτοκάλι ...........παράξενο.... με τι τρόπο εσώθη;;
λόγω θέρμης
το κοιτούσαν αμέτρητοι με μάτια προσμονής
το διανοήθηκαν να γίνει φως νά γίνει πηγή
κι αυτό δεν είχε παρά να ντυθεί τα όνειρα του παρατηρητή
...........εγώ σε παρατηρώ δίχως να σε βλέπω κάτω από τα κλειστά βλέφαρα
την ώρα που το όναρ με βήματα αέρα κρατά στην παλάμη φως κι αυτό γίνεται ημερόφαντο
η ενεργή παρατήρηση
ακλιτον
B.Nuit
Good Dreams
I Love you
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου