.................Κατάρρευση αυλαίας ...............
ας κληθεί σήμερα ο Λέων Τολστόι και η ηρωϊδα του η Άννα Καρένινα
Ο Κόσμος με την Κοσμιότητά της Απειρότητας εισβάλλει στην Κεντρική Κοσμική Σκήνη
συγκεκριμένα στην Ορχήστρα της Γαίας !
Η ανατάραξη των πεδίων επιφέρει μεγάλη ταραχή στους συνδέσμους καλά συνδεομένους και στέρεα
με την αυλαία που όμως έχει ήδη καταρρεύσει
Ο Συρμός με φορτίο το όλον Σύμπαν είναι σαρωτικός
Και γιατί είναι σαρωτικός;;
Επειδή οι ράγες είναι η αλήθεια που τον τροχιοδρομούν
Εαν δημιουργηθεί δολιοφθορά στις γραμμές τότε το κοσμικό φαινόμενο θα παρεκκλίνει των καλά οργανωμένων σχεδιασμών
Και σ αυτή τη περίπτωση κανείς δεν μπορεί να αναγκάσει το Θείκό Σχέδιο σε αλλαγή πορείας
Επομένως με την θυσία μια ευθραυστότητας ως της Καρένινα και ως τελική διαδρομή της Ιφιγένειας
το αιθερικό μίγμα δρά με την δύναμη παλίρροιας εκκαθάρισης των παρασίτων που επί αιώνες έχουν εισχωρήσει στους ευαίσθητους ιστούς της Γης
Η ματιά μας διασταυρώνεται σήμερα , με την ολοκάθαρη ματιά του Τολστόι
https://youtu.be/bo0UNFbjyRY?si=AB_cXAxRp4HMtIhB
(φαντασία και σήμερα στα χρονολόγια και κάπως έτσι θα μας βρει το βράδυ)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
...........Η Άννα Καρένινα είναι δημιούργημα της ψυχολογίας Τολστόι
Εχοντας τελματώσει στον γάμο του, αδυνατώντας να αποχωρήσει για κοινωνικούς λόγους
η Άννα υπήρξε στον δικό του πάπυρο αυτό που ποθούσε ο ίδιος να γίνει
Η γραφή όμως έχει τους δικούς της νόμους
Ο συγγραφέας αναλύοντας τα πρόσωπα ταυτόχρονα τα αντιμετωπίζει ως μη γραφόμενα από τον ίδιο
και θαυματουργά βρίσκεται στη θέση να γίνεται παρατηρητής του αναβιωμένου χαρακτήρα στο χαρτί
μέσω της προσωπικής παρατήρησης εαυτού.
Κατέληξε ότι η Αννα, ευρισκόμενη σε απόλυτη σύγκρουση με το κοινωνικό πλαίσιο θα ήταν αδὐνατον να συνεχίσει να ζει.
Τι συνέβη;; Μία γυναίκα της αριστοκρατίας με ζωή αξιοζήλευτη αποφάσισε να ομολογήσει την αλήθεια για τον έρωτα που βίωνε μέ έναν άλλο άντρα
Αυτή η πράξη είναι επαναστατική
Υπεισέρχεται στο αρχέγονο όπου η ελευθερία είναι προσωπική μάχη και δεν διακόπτεται από τον θάνατο
Ο Τολστόι το ανεγνωρισε..Συνέχισε τον γάμο του αλλά με πόθο να γίνει η Άννα
Κατέπεσε, αντιλήφθηκε ότι οδεύει στην τελευτή του και τότε φεύγει αναφερόμενος στην δυστυχία που
κατάφερε να καταπίνει πολλά χρόνια, έβαλε όπως όπως σε μία βαλίτσα τα χρειώδη, γύρισε την πλάτη και γρήγορα για ν προλάβει το δρομολόγιο του τρένου στην Γιασναγια Πολυάνα
Το προλαβαίνει Στο κουπέ βουλιάζει στο κάθισμα
Από το τζάμι παρατηρεί τον χιονιά
Χοντρές νιφάδες γεμίζουν το κρύσταλο
Ο Λέων κάθε τόσο σκουπίζει την θολούρα των κρυστάλλων για να μπορεί να βλέπει
Με τα χνώτα του θερμαίνει τις παλάμες
.......κρύο στο τραίνο
παγετός στο κουπέ
Ηταν ελεύθερος λοιπόν
Ο πνεύμονας μέσα στην νύχτα ουρλιαξε
Βήχα μαζί και πυρετός
Κατέβηκε σε κάποιο σταθμό
Πέρασε στην άιθουσα αναμονής και ξάπλωσε σ έναν πάγκο
Είπε με μισόλογα .....σπασίμπα είμαι ο Λέων Τολστόι και είμαι ελεύθερος
Κάποιοι φίλοι τον ακολουθούσαν με άλογα και άμαξα (έβλεπαν το τραίνο )
Το πρόλαβαν σταματημένο
Και στην αίθουσα βλέπουν τον τεράστιο ως κορμό δέντρου πεσμένο
Μάλλον φεύγω , πρόλαβε να πει
Να σ αυτό το σταθμό τωρα παρατηρώ οτι διάλεξε να ξεφύγει από αυτή την αβίωτη ζωή η Καρένινα
Κανένας γιατρός δεν ειδοποιήθηκε
Ζήτησε να γράψουν τα λεπτά και τα δεύτερα της ελευθερίας του και μόνος του έκλεισε τα βλέφαρα και
δεν τα ξαναναοιξε στη γη.............
....Αθήνα παράκεντρο
ετοιμασίες για να ειπωθεί το δίκαιο
κι ένα πλήθος με παραμιλητό
και χωρίς να αναγνωρίζει οτι το δίκαιο είναι η ελεύθερη ψυχή και δεν χωρά ουτε επιμερίζεται ούτε ψεύδη , ούτε μίση τίποτε από όλα αυτά
και ένα πλήθος που μισεί αυτούς που βάζουν την καρδιά τους ως αντίτιμο για την ελευθερία, αλλά αυτοί δεν θα το έκαναν ποτέ και τότε στρέφονταν με μένος και φθόνο
να .....όπως εστράφησαν στην Αννα δηλαδή στον Λέοντα τις ώρες που απέδρασε
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Το τρένο για την Άννα ήταν το ελεύθερο πέρασμα
Οι Ρώσοι πάντα μα πάντα προελαύνουν στο σκότος να γκρεμίσουν το μάτριξ και όταν διαπιστώνουν οτι συνεχίζεται με άλλη μορφή , τότε εγκαταλείπουν
Ο Τολστόι εαν είχε ζήσει στο σταθμό θα πρόσθετε σε επόμενη έκδοση του βιβλίου ολο το νοητικό κυκεώνα με λεπτοφυή νυστέρια γραφής τον τρόπο που δεν γίνεσαι αυτόχειρά αλλά την αλήθεια της ελευθερίας την εγγράφεις ως ενέργεια ψυχής σε πεδίο εκτός γης
Αυτό το ήξερε Αλλά δεν το πρόλαβε
Στην Αθήνα ένα τρένο σε μεταφυσική γραφόμενο, όπου το μετατρέπουν σε αρένα με υποσυνείδητο κίνητρο την διαγραφή από την μνήμη
Οι δρώντες υπέρ του δικαίου θα παραστούν σε μια αναμέτρηση με τον εσωτερικό τους κόσμο
Αυτό μένει να το δούμε
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου