ΑΛΦΑ

Θυμάσαι που τρέχαμε στα στάχυα;;

Ετρεχε χρυσάφι ο ήλιος και χοροπηδούσε φως

Μυιγάκια και ζουζούνια βούιζαν και εσύ μου λεγες πώς ο ήχος τους γράφει τις μουσικές οκτάβες...

Κι ανοίγαν αυλαίες τα πεύκα και ρίχναμε πευκοβελόνες κι έφτιαχνα στεφάνια;;

Θυμάσαι που φώναζες να σταθώ από την τρεχάλα γιατί κρατάς μια ρίγα από τη ρόδινη ακτινα ;;

Και κλείνοντας τα μάτια να φορέσω το λιογέννητο γιορντάνι με φίλησες και το φιλί έγινε πασχαλίτσα;;

Θυμάσαι ;;

Α-----2022

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Χωρίς τον Λόγο Δεν είμαστε Άνθρωποι

Με την φραγή στην Γλώσσα Δεν είμαστε Άνθρωποι

Με την υποταγή στις επιταγές των εξουσιαστών, με την πλήρη τριβή και αφομοίωση της δικής τους σκέψης, με επαναλαμβανόμενα τα δικά τους συνθήματα και επιχειρήματα που ομοιάζουν με τον δολοφόνο λίγο πριν τον φόνο αθώων παιδιών , καταντάμε να είμαστε ίδιοι με τις μούρες τους

Δεν είμαστε άνθρωποι

Μεταβαλλόμαστε σε χοιρίδια ινδικά με φιλοδοξία να είναι ηπιότερη η βραχώδης χωματερή ταφής που μας προορίζουν

Ολα τ άλλα αγαπητοί είναι προφάσεις εν αμαρτίαις

Ενα το Ερώτημα

Είσαι Ανθρωπος ;;Ή αντικείμενο με χαρακτηριστικά νεκροφάνειας;

----------------------------

Χωρίς εσένα παραμένω άνθρωπος 

Γεμάτη με την φλόγα  άσβεστη που νοσταλγεί πελάγη να ξεδιψάσει

Ομως, χωρίς εσένα είμαι ένας άνθρωπος με νου πλάνητα σε αίματινες βουνοκορφές 

Είμαι ένας άνθρωπος που  στό όνειρό του βουτά την διαύγεια σε νέφη βουρκωμένα. 

Α----

φωτό Ιζαμπέλλα Ροσσελίνι

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου