...διαβάζω καθε τόσο και τελευταία ολο και πιό συχνά τον φρικτό αποχαιρετισμό
καληνύχτα ελλάδα...........
τι σημαίνει η απόλυτη κατάθεση του οπλικού νοητικού συστήματος;;
σημαίνει παραδοχή μιας ήττας που δεν έχουμε την δυνατότητα να την αντιστρέψουμε;;
σημαίνει άραγε οτι ο εχθρός είναι ισχυρότερος και αήττητος;;
στην περίπτωση αυτή, ναι είναι ισχυρότερος μια και η εμπροσθοφυλακή των κατακτητών στελεχώνεται από έλληνες και εκλέγονται από ένα αδαή η συμφεροντολόγο λαό
αυτό το ζήτημα δημιουργεί την ήττα
...εκ του αϋλου πεδίου τα ζητήματα είναι μια παρτίδα σκάκι των συμπάντων παραλλήλων και κινουμένων στον δικό μας γαλαξία
γιατί;;
επειδή η κοσμική τάξη διασαλεύεται από το μέγεθος των εγκλημάτων
αυθαιρετώ ;;
δεν νομίζω
οταν ένας άνθρωπος στην καταρρακωμένη γαία υποφέρει από ασήκωτο βάρος των κακουργημάτων
τότε διαταράσσεται και ο αιθέρας
...........στρατηγός η κοσμική τάξη και το όλον
η παρουσία του καθένα από εμάς είναι ασημαντότητα
αλλά οταν με ένταση επιδιώκει το δίκαιον μεταβάλλεται σε σημαντικό οπλίτη
αυτή η σκεψη και θεώρηση με οδηγεί να μην πώ την τραγική φράση
καληνύχτα ελλάδα
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
.........όσο αφορά εμένα αποχαιρετώ τα κλασικά χρονογραφήματα μου
οι εφημερίδες με τις μικρές στήλες έχουν απέλθει
οι άνθρωποι που θα στήριζαν την συνέχειά τους , τώρα πίνουν καφέ σε μοναχικά καφενεία
ή αποζητούν να κεράσουν την καταρρακωμένη καρδιά τους με ρούμι, σ ένα μπαρ του τίποτε
............δεν στήνω δακρύβεχτρα όμως αποχαιρετιστήρια .........
οχι όχι ...δεν είναι του χαρακτήρα
και τι παριστάνεις ;;θα με ρωτήσετε
θα απαντήσω οτι είμαι κατ εξαίρεση ρεαλίστρια
με πειραγμένο το χρόνο και συνομιλητή την τεχνολογία και ένα ρομποτ
τα χρονολόγια του σοβαρού χρονικογράφου οφείλουν να σοκάρουν τα περιβάλλοντα
ως κατασκευάσματα των γραφέων και χρονικογράφων
το τί εννοώ δεν θα το πώ
η φιλαληθεία μου υπήρξε όπλο των συνομιλητών
τραυματίστηκα ιάθηκα και δεν το επαναλαμβάνω το έργο λοιπόν
και τι μας το λες και τι μας κόφτει Αν για να το πάρουμε υπ όψη
.........σας το καταθέτω επειδή ο άνθρωπος διανοείται μετά την οικονομία και την καταγραφή
των απαραιτήτων
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ΕΚΤΩΡ ΚΑΚΝΑΒΑΤΟΣ
QUANTUM
Από μια χειρονομία σου ένα ράκος προαιώνιο
δικό σου είναι αυτό που αναζητώ
που ούτε σχήμα έγινε ούτε καν νόημα
μα εντός σαλεύει.
Κάθε βήμα προς εσένα
μου στοιχίζει την απογύμνωση
και την ατίμητη
συγκομιδή του φόβου μου εκποίησα
και το ξερό δέρμα της πρώτης πρώτης μέρας
την πρώτη θάλασσα τον πρώτο θάνατο
ίνα την ίνα την πρώτη σκέψη
κάθε βήμα προς εσένα μια κατάρρευση.
Για το αν υπάρχουν ανάμεσά μας σύνορα
και τι δεν έδωσα
εσύλησα το περήφανο λοφείο του προπάτορα
την πανάρχαιη νομοθεσία του θεού
και την αισθητική μου την ταναγραία
μια μοναδική συλλογή χειροκροτήματα
όλα σε πρώτη βλάστηση
έδωσα και το πιο εμπιστευτικό μου σχέδιο
για τη δομή των κρυστάλλων
απόσταγμα χιλιετηρίδων
λάφυρα και λάφυρα
οι νίκες οι κοίτες οι προεκτάσεις
όλη τη γενιά της βαρύτητας.
Ακόμη και την ένδοξη σήψη μου έδωσα
που γενεές γενεών οδήγησε το γνωρίζεις
σε οδό σοφίας
απ’ τη φυτεία της φωνής μου όμως
τίποτα δεν σε τρέφει
από τη φωταψία του νου μου
τίποτα πια δεν αντανακλάς
και μόνο το βήμα μένει κατά σένα
η μελλούμενη πορεία
αξία έσχατη
το ελάχιστο μέτρο να σε ψάχνω
όχι να σε βρω.
Από την ποιητική συλλογή «Διασπορά».
Από το βιβλίο: Έκτωρ Κακναβάτος, «Ποιήματα 1943-1987», Εκδόσεις Άγρα, Αθήνα, 2010, σελ. 51-52.



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου