ΑΛΦΑ

Επιστολή με παραλήπτη την Τατιάνα  Ρωμανώφ

~~~~~~

Επέστρεψα στην πόλη που αποτελεί ένας είδος Λαβυρίνθου 

Οπου εαν τοποθετήσει κάποιος έναν γυάλινο θόλο θα παρατηρεί το πλήθος να πηγαινοέρχεται 

και πάλι και από την αρχή και ξανά, αυτά τα χρόνια τα πυρπολημένα και χιλιομαυρισμένα 

και θα παρατηρήσει ακόμη, οτι η χαρἀ έχει για τα καλά σκοτωθεί

Ο θόλος  έμοιαζε με το σπασμένο γυαλί που έριξαν οι μπολσεβίκοι στην Κροστάνδη 

Αν το θυμάσαι......

Τα καράβια αυτά τα όμορφα καράβια που στα ιστία ή στις μηχανές κρεμούσε το έθνος την περηφάνειά του, διασχίζοντας τα γαλανά του Αιγαίου, τώρα έχουν μετατραπεί σε άσκηση απομόνωσης σε πλωτό μέσο

Να σκεφτείς οτι οι αριθμήσεις στις καμπίνες είναι πλέον χωρίς αλληλουχία, μαζεύονται επιβάτες 

νέοι αλλά και μεγαλύτεροι με την κάρτα του αριθμού στο χέρι αναζητώντας την προφανή και γνωστή των αριθμών διάταξη που με απόγνωση η καταγραφή ήταν παράλογα μπερδεμένη

---------μα πώς το έκαναν αυτό, αναρωτιούνταν κάποιοι

και εκείνη τη στιγμή τα μεγάφωνα ανήγγειλαν την ενδεχόμενη βοήθεια σε άτομα ΑΜΕΑ

Οι επιβάτες όλοι έλληνες με τρόπους ελληνικούς δεν αντιλήφθηκαν οτι ο σκληρός ψυχοκτόνος προγραμματισμός είχε εγκατασταθεί στα σκαριά που κάποτε το φως σκόρπιζε την ευτυχία και το λαμπρό γέλιο των ανθρώπων

Το Αιγαίο είναι το δίδυμο της Μαύρης Θάλασσας που στα κύματά της οι δαίμονες έστηναν μνημόσυνα

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

2η επιστολή προς Τατιάνα 

Οπως σας έβαλαν σε μία αίθουσα με δικαιολογία την ασφαλή απομάκρυνσής σας Τατιάνα 

η σφαίρα που έπληξε την καρδιά σου έγραψε το μέλλον 

οτι το επόμενο επεισόδιο θα γραφτεί στην ελλάδα με προγραμματισμό την αυτοχειρία μέσω σχιζοφρένειας 

η μάχη των πάγων Τατιάνα και μάλιστα γρήγορα

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Νίκος Καρούζος

Σχεδίασμα για σύγχρονο ευχέλαιο (από τη συλλογή ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΗ ΛΗΘΗ 1982)

Πρέπει να υψώσω ψελλίζοντας ένα όραμα, ύστερα να κάνω έναν περίπατο στα βιβλία και ν’ αδράξω από το παμπάλαιο ράφι τη ξεχασμένη «Μυστική Νεκρονομία». Πρέπει να λησμονήσω ολότελα τα φωνασκούντα σοσιαλιστικά στόματα με τα άγρια αστικά στομάχια. Τελεταία ίσως φράση μου σ’ αυτό το σκοτεινό πρελούδιο: Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΡΟΒΑΡΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΡΑΤΗ ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΠΙΝΘΗΡΩΝ. Ένα τηλεφώνημα στην μάνα μου, σα λυχναράκι στα νοτισμένα Μυστήρια της Απτότητας.

φωτό ορεινά

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου