ΑΛΦΑ

......να κοιμηθώ εδώ που έπαιζα με αυτοσχέδιο πατίνι, ακόμη και στον Σηκό

και ο κυρ Νίκος ο φύλακας φώναζε να μη κάνω τον τερματοφύλακα στο μάρμαρο που υψωνόταν η Αθηνά

εδώ , να σωριαστώ, στο κέντρο, που ξηλώνονται όλα

εδώ που πυρπολούμαι

που τυφλώνω τα μάτια μου... βλέπω από το ύψωμα τα παιδάκια να τα τραβούν με βέργες και στην άκρη έχουν αγκάθια

κι εγώ η λυσιτελής

προσεύχομαι για την αστραπή

εγώ η ελάχιστη

για το τρομερό δέρας της ψυχής

για την δίκαιη ορμή άμα το έμπα της άνοιξης με βρεί ημιθανή

πηγή "άκλιτον"...

φωτό Clarence Woodrow Sorensen/Eugene V. Harris/American Geographical Society Library Digital Photo Archive.

(ολες οι καλές φωτό ανήκουν σε αυτοκρτορικά αρχεία)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

όταν νυχτώνει

παύεις να βλέπεις

πού βρίσκεσαι

δεν αισθάνεσαι την αποξένωση

υπνοβατείς στα κενά των υπολογιστικών αριθμομηχανών

περιττός αριθμός

στο ξεδιάλεγμα των ουρανών

Α----

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

στον χωρισμό δεν αναζητάς τον άλλον

δεν τρέχεις πίσω από την πλάτη

ετσι είναι ένα τέλος 

και γράφεται με αιματινη γραμμή στα δειλινά 

με ξαφνικό κτύπο στην ακρογιαλιά 

μέ ένα αγκάθι μπηγμένο στην γάμπα απρόσεκτα 

με ένα σύρμα που απαγορεύει το πέρασμα μια και ορίζονται οι τόποι

κι αυτά δεν τα μιλάς 

είναι πολύ μεγάλα για να τα μιλήσεις και να βρεις λέξεις 

άλλωστε το συναίσθημα είναι ουρανός σε ασφυξία ........

Α----

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~``

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου