.........την ώρα που μας σφραγίζουν
τη στιγμή που οι αμπάρες των υπερτεχνολογικών διαδρομών μας κλειδώνουν
το πλήθος παρέδωσε την υποστήριξη του έθνους στην θεατρική σκηνή
την σκηνή που πληρώνουν οι τοκογλύφοι γεμίζοντας τα ταμεία τους από την βίαιη δική μας φτωχοποίηση....τοκογλυφούν κυρίως σε βάρος των ξεριζωμένων από κάθε δυνατότητα επιβίωσης ελλήνων
επομένως την θεατρική σκηνή την έχει πληρώσει ο εξαρθρωμένος έλλην και οδηγείται
να υμνήσει το μετέωρο μιας τρομερής Γενοκτονίας
τελετή της σχεδιασμένης θανής μας ......................
και αναμετάξυ συχαρίκια , δάκρυα περηφάνειας όπου τελικά
χαλάλι του του τοκογλύφου που χορηγεί τον πόνο μας στο καρναβάλι γιουροπ
πώς μπερδευτήκατε ;;
πώς πάλι δεν το είδατε;;
.................................
η κοπέλα δεν με αφορά
καλή καριέρα διεθνή το κορίτσι
αλλά το πρότυπο αυτό είναι καταστροφικό για το ήθος των Ελλήνων και των Παιδιών τους
ποιό πρότυπο;;
οτι προβάλλεται στην ΕΕ το μαρτύριο τη στιγμή που δεν έχουμε καταφέρει την ελάχιστη αντιμετώπιση στον γενοκτονικό προγραμματισμο
άρα, φορτώνουμε στην πλάτη ενός νεαρού κοριτσιού το μαρτύριον προς προβολή στην ΕΕ
μα δεν ενδιαφέρεται
εμείς πάλι, υμνούμε τί;;
οτι μας ψήφισαν αυτοί που δεν ενδιαφέρονται;;
πώς μπερδευτήκαμε έτσι και με δική μας ευθύνη βγήκαν οι φίλοι των υπάτων να στραφούν εναντίον ενός κοριτσιού και εμείς εθνικά υπερηφανευτήκαμε
σκληρό ροκ του ματριξ
πολύ σκληρό
και απ ότι φαίνεται η ελλάδα σφυγμομετρήθηκε για αντιδράσεις νηπιακές στην εμφάνιση ενός προτύπου όπως περίπου το θέλουμε
μα πώς τη φάγαμε την πεπονόφλουδα;;
παρακολουθήστε λοιπόν τις εμπαθείς λογομαχίες και οταν τελειώσει θα έχουμε μείνει μισοί και οι ασθενεις παραδομένοι για τελικούς πειραματισμούς
εχω μια ελπίδα , ποιά;;
να αντιλαμβάνεστε οτι δεν στρέφομαι εναντίον της κοπέλας, αλλά εναντίον της ματριξιακής τεχνολογίας που οι κατακτητές την παίζουν στα δάκτυλα
που να το φανταστεί η μικρή
αλλά εμείς;; καλά δεν το αναγνωρίζουμε;;
αυτά.........και τέλος
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
από έναν Ρώσο κάποτε είχα διαβάσει , ότι
το ποίημα είναι η ελπίδα που διαβάζεις ανάμεσα από τις γραμμές
τραυματισμένη εσωτερικά τις τελευταίες μέρες αντιμετωπίζω την έννοια της ελπίδας αφ υψηλού
η ελπίδα φέρων οργανισμός στα ανθρώπινά μας τρυπώνει ως πνοή από τις χαραματιές των ραγισμάτων μας
αν τσιμεντωθεί ο άνθρωπος και χτίσει τα μικρά ανοίγματα
τοτε ελπίδα δεν υπάρχει
...............εδώ βρισκόμαστε σήμερα
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
η στιγμή που υποψιαζόμαστε οτι στο τέλος θα συλλαμβάνεται ο εκφράζον με την λογική του διαφορετικό ισχυρισμό έχει ήδη τεθεί ως επίθεση τεχνολογίας στο πεδίο
και είναι αδύνατον να μπορέσεις να το εξηγήσεις
ολα αυτά είναι ερωτικού τύπου
ανεξήγητα δηλαδή
όπως ρωτά;
τον αγαπάς ρε αυτόν τον τύπο;;
------------(σιωπή)
αγαπάς την πατρίδα σου;;
----------(σιωπή)
και όλα του ανθρωπου τα σπλαχνικά δεν συζητούνται
αν τα ζυγίσεις
τότε βρίσκεσαι στο γενικό χασάπικο του πλανήτη



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου