Θα ήθελα να ήμουν ρόδι..!
Με την πρώτη σπαθιά του ήλιου
η θωριά να γραφόταν με ρόδια σαν ρυάκια που αυλακώνουν το ζεστό μποστάνι
να γέμιζαν πηγάδια και γυάλινα αγγεία
χοροπηδητά τα μυγάκια, απομάκρα με μια βεντάλια
ζωγραφισμένη με ρόδα, κρίνα, βύσσινα, κεράσια και ροδάκινα
αγεράκι της βόρειας θάλασσας
ξέπνοο από την μάχη με τα χιόνια
αν ήμουν ρόδι και ξεχείλιζαν οι χυμοί στις βραγιές
με το φως της πρώτης αυγής
μυρωμένος αγέρας με την θέρμη της ζωής
επειδή θα υπάρχεις και εσύ μέσα σ αυτή την άγρια αλλά και τόσο όμορφη σαν κόσμημα γη
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Όταν παραπονιέσαι για το κακό, το διπλασιάζεις. Όταν το περιγελάς, το εξουδετερώνεις. --Κομφούκιος--
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Η εξέλιξη εξελίχθηκε μόνη της χωρίς εμάς
Θυμάμαι μια ηλικιωμένη που έλεγε πριν χρόνια πολλά
--δεν θα πάμε από πέσιμο θα πάμε από εξέλιξη που δεν θα μας αφορά--
ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ
2019
ΓΡΑΜΜΑ
"το Ανατολικό Μέτωπο
δεν είχε νέα
μόνο κουρνιαχτό από γκρίζα σκόνη
Οταν έρθεις, να προσέχεις τις νάρκες
Στο δικό μας μέτωπο τις μπήγουν επιφανειακά
οι Αυτοκρατορίες
Ανοίξαν τα φτερά πάλι, τα κοράκια
Η αχλή κουβαλά αμνησία και μπόλικη ραθυμία
Οταν έρθεις, το μέτωπο των μικρών παιδιών θα είναι
ουρανός....και τοτε θα μπορώ να σε δω
Με πολλή αγάπη
Η ίδια πάντα
(κάπου στην Ελλάδα , ο τόπος με αοριστία)
...........................καληνύχτα




Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου