2η μέρα ήλιου
το λιοπύρι σε μάζωξη πίσω από κάποιο λόφο
σιδερωμένο και ορφανό
,,.,....
2η μέρα ήλιου
το λιοπύρι σε μάζωξη
στο λόφο φλόγα ιριδίζουσα
σιδερωμένο ορφανό τοπίο
ανασκουμπώθηκα κρυφά
ανασήκωσα το υνί
με πυρσό φωτιάς χάραξα στο κορμί
την αθανασία της κάθε λέξης
πήρε βροχή λεπτή
κλωστές σε κίνηση κύκλική έσβηναν την πυρογραφία
το τοπίο κρύφτηκε στην γαστέρα
η μνήμη κύκλωσε στα ύφαλα του γαλαξία
η καμπύλη της, άλλοτε αγχόνη
άλλοτε στεφάνι
δίψαγα και με τις λέξεις
εσένα πότιζα
ρόγα σταφύλι
φιλί ροζακί
λέξη αθάνατη
λέξη άφθαρτη
από το "Ηλεκτρόδιο" άννα στάικου
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
2019
σκωτίστηκα για μας
είναι που μας ζητούν να θυσιάσουμε
τα παιδιά
το μόνο ερώτημα που έχω να κάνω είναι:
Με τι τρόπο σκέφτεστε να σώσουμε τα παιδιά ;;
ο πληθυντικός του ρήματος δεν βοηθά
είναι που τον πληθυντικό θάψαμε
ως πρώτο νεκρό
βλέπετε η χαριστική βολή ακολουθεί
και είμαστε κοντά (2019)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
2η ημέρα του ήλιου
Να κατασκευάσουμε κολόνες και αντηρίδες με σκοπό την στοίβαξη των μέχρι σήμερα πονημάτων εν είδει μνημείου
Να αφήσουμε χώρο για να πάρει μορφή το έργο
επαναθεμελίωσης της ανθρώπινης κατάστασης πραγμάτων
Η παράθεση προτάσεων όμως, συνοπτικά, λακωνικά με τρόπο δωρικό
Ας το ονομάσουμε το νέο καλλικράτειο έργο ή οτι άλλο εμπνευστούμε



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου