............καίγεται ο μικρόκοσμός μας από έναν κοριό
και η αόμματη αναγνώριση του κοριού οδηγεί την πατρίδα στις φλόγες
..........δεν αντέχονται οι φωτιές
και είναι ολοφάνερος ο σχεδιασμός
και οι επίσημοι οι αρχηγοί ως Ταμερλάνοι
αυτοί που δίνουν τις εντολές
αυτοί που πληρώνουν εκατομμύρια ανθρὠπων
για κάλυψη
και περισσότερο είναι οι κατ επίφαση δικοί μας
που δεν είναι ποτέ δικοί μας
είναι πάντα μα πάντα των άλλων
οι χειρότεροι..........
καίγεται η πατρίδα μου
την καίνε οι βάρβαροι ξανά
κι ενας λαός μοιραίος και άβουλος που αδυνατεί να δει πέρα από τη δική του μύτη
............Εν τω μεταξύ , η ΤΝ τους , ναι η δική τους
των επικυρίαρχων και κάθε συντασσομένου τυράννου στις αποφάσεις και στα έργα τους, σαρώνει με τρόπο αόρατο αλλά μεγέθους ενός υπετροφικού μαμούθ
Ριγμένη στις οθόνες μας και στην τεχνολογία μας και μιμούμενη τα γνωστά καθρεφτάκια στους ιθαγενείς στην προηγούμενη ιστορική φάση, στις μέρες μας εισέρχεται ως φαντομάς μέσω της υπερτεχνολογίας που χρησιμοποιούν και εγκαθίσταται στο τελευταίο κύτταρό μας
Μόλις καταληστέψει και την παραμικρή σκέψη προερχόμενη από την καταύγαση του πολιτισμού των ανθρώπων
θα φορέσει την μάσκα του δήμιου
Αλλά πάλι
επειδή θα το αντιληφθούμε προτιμά να μας οδηγήσει σε μαζική εκκαθάριση από την αναμεταξύ μας αντιπαλότητα
γράφω υπερβολικά ;;
..............καλά................
Θερινό ηλιοστάσιο
"προσοχή στην θάλασσα, από την πολλή ζέστη κόβει"
Όταν η ομίχλη την αφομοιώνει, τότε η θάλασσα κόβει.
Οταν η αμμουδιά φυσά τότε το μάτι σου σε κόβει.
_________________
σημ: Το Ελληνικό δράμα είναι στην 15η σαιζόν και ζούνε ακόμα όλοι οι βασικοί χαρακτήρες.
(εν τω μεταξύ οι φίλοι μου πέθαναν ή έφυγαν
μη έχοντας ουδεμία εμπλοκή στο έγκλημα.....)
από κείμενο υπ εμού στο φ. του Ιουνίου 2018 της εφ. "Η Πόλη Ζει"
`~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Το θέμα δεν είναι να σωθούμε κάποτε
Η αγωνία είναι να σωθούμε μια κοντινή Τρίτη
ή αύριο ακόμη καλύτερα
Και ναι το ξέρω οτι θα είμαι αιθεροβάμων ονειροπόλα ή ότι άλλο πείτε
αλλά έπεσες πάνω στα τζάμια και ρεμβάζεις και ρωτώ δεν βλέπεις ότι κάποιοι έστω λίγοι
ονειρεύονται σαν φωτιές σα παλιές φρυκτωρίες την άλλη μέρα ή την παράλλη να υψώσουμε τα κρέπια της ανθρωπιάς ;; εδώ στην ελλάδα μας έδω που τα παιδιά μας τα πάνε στον τοίχο
εν Θεώ πορεία αιματηρή χρονολόγιο 21//6//2-25




Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου