Τα νέα είναι πικρά , πολύ πικρά
Η αδράνεια εχει πλακώσει το μεγάλο μέρος
Εχω μια στυφἠ γεὐση μέσα μου που μου θυμίζει ήττα
Οι μέρες περνούν μια προς μία, σαν το ρολόι, τον παλιό κούκο
βαράνε τα δευτερόλεπτα κατακούτελα τις αποτρόπαιες πράξεις
και τίποτε πάλι δεν μετακινείται
Ο θάνατος των πειραμάτων μας ζώνει
................εμένα αυτό με τρελαίνει , θλίβομαι ..θλίβομαι πολύ
Μερικοί θα πεθάνουμε από μεγάλη απόγνωση
Κάποτε μεγαλώναμε μ ένα γονιό που έλεγε στις βόλτες
<μας κτύπησε απόγνωση και σαν ηλεκτροφόρα βέλη πήραμε το τουφέκι>
Φιλώ στα χείλη όλους όσους μεγάλωσαν μ αυτό τον τρόπο
1η Ημέρα ενός Μρτυρικού Ιουλίου 2025
Α----
φωτό Μυκήνες Robert Mc Cabe 1954
A----
Οι Μυκήνες σίδερο
Κι ο Άναξ εδώ και καιρό ενταφιασμένος
Κάποτε ήμουν γραφέας
Αλλά τότε ηττηθήκαμε
2025
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Μια θάλασσα με αλμύρα πειραγμένη
πέρα από τους ορίζοντες που η ανθρωπότητα ονομάζει ορίζοντες
Κάποτε εμείς οι ονειρικοί των μεγάλων πράξεων
Των κρυστάλλινων λόγων
Εμείς οι ιππείς των λωρίδων του φωτός
Μ ένα χαίρε σ έναν Θεό που τ άδικο τον έκανε να κλαίει
Κι αυτό μας ένωνε και συγγένεψαμε μαζι του , με την υφή του και την ατελεύτητη υπόστασή του
Εμείς οι άχρονοι ναυαγοί ω! και πόσο λοιδορηθήκαμε
αλλά υπήρξαμε δεινοί κωπηλάτες αλλά τόσο λίγοι και τόσο απελπιστικά μόνοι
1η Ιουλίου 2025
γράμμα σε κάποια γενιά που θα εκτιναχθεί στο γαλάζιο άπειρο
της ψυχής μας .....
Α----
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Το τοπίο είναι αυτό που μόλις περιγράψαμε
Αλλά εμείς δεν θα ηττηθούμε
Δεν είναι στη θελησή μας η ήττα
Τα βήματα πέρα της ήττας ανοίγουν τους δρόμους
των οριζόντων
2 Ιουλίου 2025
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου