Είμαι της μοναξιάς κάποιο σύνεργο
κ’ είναι φτερά ο θεός. Μακριά ένας έλληνας
με το σφιγμένο πρόσωπο σπάζει τα δάκρυα.
Νίκος Καρούζος-Τα τρίστιχα των θανάσιμων
κ’ είναι φτερά ο θεός. Μακριά ένας έλληνας
με το σφιγμένο πρόσωπο σπάζει τα δάκρυα.
Νίκος Καρούζος-Τα τρίστιχα των θανάσιμων
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
το πρωί έβρεξε λίθους
ακράγγιξα την εγκοπή
προς στιγμή ένοιωσα το λεπίδι του χάρου
ο λίθος έλιωσε κι άρχισε μαζι μου το κλάμα
τονε παρηγόρησα ...μη κάμεις έτσι θα μας ακούσουν τα όρνια κι τα στοιχειά
απίθωσα στην τσέπη μου τον λίθο ξακρίδι, από προβλήτα της Θήρας
και ο θάνατος μήτε μας άκουσε μηδέ μας είδε
....................προσπέρασε....................
Χρονολόγιο 17//7//2025
(συνομιλίες με τον Νίκο Καρούζο )
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
απολύτως εξαρτημένη σε λώρο φωτός με τον ήλιο
το νού καλλωπίζουν οι απεσταλμένοι άγγελοι
οι φλέβες ρέουν σαν πηγές διακτινιζόμενες σε φλέβες των αχανών ουρανών
ροή κοινή ενωμένη στην απίθανη θέα του αχανούς πέραν του νου
κάτι σαν εσένα δηλαδή
Α-----
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου