Καταπόνηση
η στιγμή που όλα έλαμψαν κάτω από ένα παράξενο φως
ολοι κάθιδροι με την ψυχή γδυτή, χωρίς αποδυτήρια
και γιἀ αλήθεια μια άλλη αλήθεια
Επίπονη
η ματιά να βρεθείς σε άλλο δρόμο, σε άλλη στάση, χωρίς αποσκευές
και δίχως βάρη
η αλήθεια δεν έχει ζύγό
ερημιά μεγάλη , με ήχο σιωπής
και κύματα μετάφρασης σε άηχο φτερούγισμα
Θλίψη
ότι αγάπησες ήταν αυτό που έπλασες με ότι νόμιζες πως ονειρεύτηκες
και τ όνειρο με υποβολέα που δεν έβλεπες
τώρα τι θα αγαπηθεί;;
η ερημιά;; μιά σιωπή;; ενα πηδάλιο ατράκτου που δε θα μπορείς με τα μάτια να δεις;;
Αγαπώ εσἐνα
που εδώ στο μούχρωμα είσαι αυτό που φέρνει το χρυσαφένιο φως
και εσύ μπορεί να αγαπήσεις την αναζήτησή μου την επίμονη και την θέληση για το φως το ολόφωτο
και αυτό είναι το πέλαγο της αλήθειας, της μόνης υπαρκτής αλήθειας
Α----------------(ηλεκτρόδιο)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Οι πατρίδες χάνονται οταν το τιμόνι το κρατούν οι επιτιθέμενοι ντυμένοι με δικά μας ενδύματα
και οταν το μεγάλο μέρος του λαού έχει πάψει να αγαπά την πατρίδα σε όλο της το φάσμα
Τελευταία αισθάνομαι το χνώτο συμπατριωτών απειλητικό στο σβέρκο μου
Σα να λένε ...δε γίνεται να επιμένεις δε γίνεται
......αν κατακτηθούμε ο τρόπος θα είναι για πολλούς από εμάς σπαρακτικός
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ο μόνος τρόπος να γνωρίσεις κάποιον άλλο είναι να τον αγαπάς απελπισμένα.
Βάλτερ Μπένγαμιν, 1892-1940,



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου