κάποτε κολυμπούσα ανοιχτά των νερών του Πόρου
η παλίρροια παράσυρε το κορμί
και μια λύρα τετέριζε στην θάλασσα
από πού ήρθε η αρμονία
αργότερα , κατέληξα οτι κάποιος που επεστρεψε από τα ξένα στην Κάρπαθο
για να συνέλθει ανέβαινε στην ταράτσα και μελωδούσε με την λύρα
αυτό ήρθε αγεράκι παρελθοντικό και με το κύμα έφτασε μέχρι εμένα εδώ στου Πόρου τ ανοιχτά
οι μαθηματικοί που το έλεγα το απέκλειαν
η Κάρπαθος ο νόστος και ένα πέρασμα είναι ένα τρικυμιώδες αφήγημα
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
σαν ιππείς κατασκευασμένοι επιτίθενται οι καταστάσεις
πείσθηκα απολύτως οτι ο κόσμος που φτιάχνουν
αυτός ο παλιόκοσμος είναι άψυχος και άκαρδος
και ξαφνικά στο βάθος είδα εσένα να περνάς
άνθισαν τα βλέφαρά μου
σπινθήρισαν τα μάτια μου
ο δείκτης μου έκανε στροφή το κύμα του αγέρα
και αρχισε να τρεχει η επιμονή το θάρρος σα πηγή από την αρχή
....το πιστεύεις;;
μόλις είδα την μορφή σου κάπου στο βάθος
άχρονα και άτοπα .....
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου