2041

ΔΙΠΛΩΠΙΑ

Βουτιά του ήλιου σφυρίζοντας  στη νύχτα να ρθει να τον κουβαλήσει στην όχθη 

............Ενωρίτερα από τα ανθρώπινα 

Βαρέθηκε 

Υψωμένο ιστίο ή λάβαρο ματοβαμμένο

Είναι του Υψηλάντη;; 

Είναι του Νικολάου Ρωμανώφ;;

Είναι από τον εργάτη που αντιμίλησε στον βάρβαρο επόπτη και τιμωρήθηκε να φτιάξει ολομόναχος τα 10χλμ στη Νεβάδα;;

Μέσα του όρθωσε την μνήμη του σταυρού και φορτώθηκε το βάρος της ανθρωπότητας, αυτός ένας δεκαπεντάχρονος μικρός;;

Απλωμένη στα κεραμίδια της σκεπής τινάχτηκα 

Θυμήθηκα το κτἠνος που βαρούσε την πατρίδα χρόνους χίλιους με πολλαπλασιαστή το 10

Σκόνη και αιθαλομίχλη χώνεται στα ρουθούνια μου

Να την μασήσω

Να την κάνω κόλλα

Να την καταπιώ για να τους φτύσω

2041 στ ανθρώπινα και εδώ μετρώ, το ένα, την μονάδα `

κι αυτός ο ήλιος  περιφρονεί με υπεροψία 

δύει χρόνους ματωμένους ...

.....

θα μάσω μέντες

θα σκεπάσω τα βλέφαρα 

κάποτε θα  λευτερωθεί ο άνθρωπος από τον εαυτό του τον καταφρονεμένο και βασανισμένο από την πολλή λήθη, θυμίζει τον σισύφειο λατόμο 

τόση η λήθη που σκέπτεται ώρα πολλή το όνομά  του

τότε θα απουσιάσω για χρόνους χίλιους 

θα ακολουθήσω τα βήματα Φωτάκου

θα καλλιεργώ μόνο μέντες 

(απόσπασμα)

``````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου