θα γίνω πετούμενο
ανάδελφο και έρημο
οπως έζησα και ως άνθρωπος
επέρασα δυό αιώνες στην γη των μωρών και φιλοδόξων
και λέξη καρδιάς δεν την εκάνανε δεκτή
κι ομως --στο λόγο μου--δεν την ξεστόμιζα ως ύπουλο δήμιο
γι αυτό θα γίνω πετούμενο
θα συνομιλώ με τον αέρα του ήπιου φθινοπώρου
και ερημίτης στα ξερόκλαδα θα στοχαζόμαι τον χειμώνα
αυτόν, με αντάρα και χιόνια βαριά , που στο βήμα του θα σκορπούσε τον θάνατο
στα έρμα πλάσματα
ο σκοπός της ζωής μου ηταν να γίνω ένα πετούμενο π ανθρώπου μάτι δεν θα το βλεπε
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
.....κι όταν γίνω πετούμενο
θα αναρωτώ τον Θεό
.....γιατί αφήνεις τα πετούμενα να γεννηθούν
στο εκδοροσφαγείο;;
να πλανάρω στις αιτίες και στα αποτελέσματα
να πλαταγίζω τα ράμφη με συντελεσμένα τα ασυντέλεστα
αλλά εσύ δεν Μιλάς
και τώρα όλα τα πέταξα
και τἰποτες δεν με βασανίζει
μόνο η έννοια ενός ξερόκλαδου
που αύριο θα με φιλοξενήσει
``~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου