Ενας τόπος ψηλαφείται από τον αντίλαλο των απλωμένων ρούχων
Λες και τα ρούχα μας αντί για μάς φοράνε την φωνή μας ....
`~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ενας τόπος δεν έχει πνοή οταν οι κάτοικοί του αδυνατούν να διανοηθούν
έναν ανθρώπινο τρόπο ζωής
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~Ο αποκομμένος τόπος από την φύση δημιουργεί κενό εντός του ανθρώπινου όντος.
Το κενό αναπληρώνεται από φαντάσματα δανεικής φαντασίωσης του εικονικού φαντασματικού κόσμου.
Προϊόν της κοσμοκράτειρας βιομηχανίας παραγωγής εαυτών αντ αυτών
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ο άνθρωπος που βίωσε ή πέρασε ή διαπέρασε την αλήθεια του φωτεινού κόσμου
η χάρι αυτής της λουσμένης σε φως μέρας
ουδέποτε την ξεχνά.
Πάντα την ποθεί και την αναπολεί
Ο νόστος πραγματώνεται εντός μας με σκοπό να εισέλθουμε στο αληθινό τοπίο
και ας τα βάλουμε και παλέψουμε με όλα τα θηρία.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ρούχα καθαρά απλωμένα στο άπειρον
συνομιλία με τα κοσμικά θαύματα
επαφή με την μόνη αλήθεια
ενός κόσμου αγαθού υπεράνω του κόσμου των τεράτων
η ραχοκοκαλιά του σύμπαντος του Αγαθού,μεταβάλλεται σε ανθρώπινη ράχη και πλάτη και μέλη
και θέρμη--θέρμη ζέστη θάλπος όπου κανένας φόβος του μικρού μας κόσμου διαπερνά
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
...και η αγάπη
η ερωτευμένη μας καρδιά
απλώνει και στεγνώνει με το αγέρι
το πουκάμισο ενός άντρα
λούζεται το στέρνο από το αστραφταλίζον φως
και ας μην απαντήθηκαν οι δρόμοι μας ποτέ.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Α----
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου