ΥΠΕΡΣΙΒΗΡΙΚΟΣ
Βρέθηκα κάποτε στο Ιρκούτσκ
Οταν αποβιβάστηκα η θερμοκρασία έδειχνε --40 !
Στο ξενοδοχείο όπου το διάλεξα λόγω παρεχόμενης ζέστης, και αρκετά χαμηλού χρημάτικού ποσού για την ενοικίαση, ανάλογα με τα χρήματα που διέθετα.
Ολο αυτό τον καιρό είχα μεγάλη ανάγκη να κινούμαι συνεχώς σε τοπίο χιονοθύελλας
Ήταν μια επιλογή δύσκολων συνθηκών που με βοηθούσε να υπεισέλθω στην δική μου κακοτράχαλη
δυσκολία...
Μιά φλόγα με ζεματούσε αδιάκοπα....
Μία φλόγα που έκαιγε το στήθος μου, ακόμη και οταν κοιμόμουν που συντηρούσε αλλά και τροφοδοτούσε με ένταση την ψυχή μου στην αναζήτηση της απελευθέρωσης της πατρίδας.
Εκεί λοιπόν σε δρόμους του τοπου --40 βαθμών Κ δεν συναντήθηκα με κανέναν άνθρωπο που να θέλει να βρεθεί εκτός Ιρκούτσκ
Μετά από λίγες μέρες η απάντηση στην απορία μου μου έπεσε στο κεφάλι σαν την βελόνα ενός ρολογιού κρεμαστού σε παλιό χωλ ενός σπιτιού παλιακού.
Ενιωσα οτι είχαν αναμετρηθεί με τις τρομερές καιρικές δυσκολίες εκ γενετής !
Χωρίς να τα βάζουν με τον τόπο που γεννήθηκαν και με την μοίρα τους
Τέτοιοι άνθρωποι εκ των πραγμάτων αντιμετωπίζουν την επιβίωση ως μια πρόκληση
που εκτός όλων των άλλων τους έκανε πιό ευρηματικούς, πιό σταθερούς
με κατάληξη την κύρια ιδιότητα του ανθρώπου που είναι η κατανόηση(η έμψυχη και ενεργή κατανόηση) για τα δεινά του άλλου.
Επιστρέφοντας στο δωμάτιο, έψαξα το μικρό πορτοφόλι να υπολογίσω πόσες μέρες μπορώ να
μείνω..
Δυστυχώς , τα χρήματα ήταν τα ίδια και τίποτε δεν είχε αλλάξει την τυραννία να μην αυξάνονται
έτσι ξαφνικά !
Πριν φύγω , περιηγήθηκα στο λαπ τοπ γιά μιά ματιά , μία πληροφορία για το τι ακριβώς συμβαίνει αυτές τις ώρες στον πλανήτη..
Έγραψα λοιπόν, <καλημέρα φίλοι -40 αυτή τη στιγμή >
Απαντά ενας κινέζος από όρη
---30 !
Μία ευρωπαία από τις Άλπεις
---15!
Μία κοπέλα από τον Αργαίο της Καπαδοκίας !!!!
εχουμε --30 ! είμαστε έλληνες από τον Μ Αλέξανδρο
είδα το όνομά σας και συγκινήθηκα !
η ονομασία Αργαίος προέρχεται από τον Βασιλιά Αργαίο Α΄της Μακεδονίας , τον ιδρυτή των
Αργεάδων............
πρόλαβε και μου έγραψε μια λέξη ακόμη .... και ακολούθησε μεγάλη διακοπή του ρεύματος .....
Η επιστροφή στην Αθήνα ήταν μιά άλλη επιστροφή
Μέσω Ορέων και Πεδιάδων απλωμένων σε Κοσμικό Σύμπαν ....
Η λέξη η τελευταία ήταν
<σδελφή μου σε χαιρετώ>
Τον χαιρετισμό τον έγραψα στο χρονολόγιο με βυζαντινή καλλιγραφία
Κανείς δεν θα με πίστευε
Ε, καί;;
Η ψυχή μου, με πίστευε1
(φανταστική γραφή αλλά ως χρονολόγιον 16//12//2025)
Η επικοινωνία μετά την επιστροφή ήταν αδύνατη και διεκόπη
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου