~ΑΛΦΑ--ΤΑΞΕΙΔΙΟΝ

ΑΡΧΑΙΑ και ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ

ΙΧ 72

Εύκολος Ερμείας, ώ πομένες, εν δε γάλακτι

χαίρων και δρυίνω σπενδόμενος μέλιτι

αλλ' ούχ Ηρακλέης, ένα δέ κτίλον ή παχύν άρνα

αιτεί καί πάντως έν θύος εκλέγεται.

--αλλά λύκους είργει.--τί δέ το πλέον εί το φυλαχθέν

ὀλλυται είτε λύκος είθ υπό του φύλακος;

ΙΧ 72

--οι απαιτήσεις του Ηρακλή

Εύκολος είναι ο Ερμής βοσκοί,

και με χαρά του δέχεται

το γάλα και το μέλι της δρυός

Μα όχι ο Ηρακλής.

Αυτός ζητά ένα κριάρι ή παχύ αρνί

και πάντως οπωσδήποτε διαλέγει ένα σφαχτάρι

Διώχνει τους λύκους, βέβαια

Μα ποιό το κέρδος τάχα, αν το πρόβατο που σώθηκε

το τρών οι λύκοι ή ο σωτήρας;;

ΑΚΛΙΤΟΝ ΑΣ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

από τον Σάμουελ Μπέκετ

.....................................................................

Το μερικά χρόνια πριν,  ρηθέν από τον Μπέκετ περιγράφει με ακρίβεια την αίσθηση του κενού 

που βιώνει ο άνθρωπος.

Στίς αναφορές, παρατηρήσεις, περιγραφές για ένα μεγάλο διάστημα, ως χιονοστιβάδα βλέπαμε 

το άδειασμα ενός κόσμου από τον μανδύα που τον περιέβαλε.

Ο μανδύας αποτελείται από την καταγεγραμμένη πνευματική και στοχαστική αναζήτηση 

ως ένας παρατηρητής στο κοινωνείν

Ένας παρατηρητής όμως που αν τον απομάκρυνες έχανες την σύνδεση των ανθρώπινων σχέσεων.

Σήμερα βιώνουμε την απομάκρυνση του <παρατηρητἠ> 

Ταυτιζόμενη έννοια με την απομάκρυνση της <συνείδησης>

Εαν αφαιρεθούν αυτά τα κύρια χαρακτηριστικά της υπόστασης τότε βιώνουμε-- τότε νιώθουμε --

το άδειασμα εαυτού.

Ενα άδειασμα που παραπέμπει στην αυτοχειρία εν ζωή.

Και πώς επιστρέφεις;;

Με την ξαφνική συνειδητοποίηση οτι για να επιστρέψεις 

Εχεις την Υποχρέωση να Εκφράσεις τα εσωτερικά σου άδυτα στον  τόπο

των ανθρώπων που από εκείνη τη στιγμή η μορφή του εντός σου είναι ενότητα και ενεργοποιεί το ένα.

Και γιατί ξαφνικά;;

Πρώτον η περιγραφή της ευψυχίας στην λογοτεχνία ή στην εν γένει τέχνη 

σε μεγάλο βαθμό ανακουφίζει των αναγνώστη ή τον εκφραζόμενο εσωτερικό κόσμο κάποιου 

με ερέθισμα μέσω τέχνης.

Μετά το ερέθισμα ενσωματώνεται στην συνείδηση και μνήμη ως τέτοιο

Αλλά όμως δεν λειτουργεί ως  άναμμα ενός σπινθήρος που  διαπερνά την ουσία του ένθεου όντος.

Σπινθήρας εκπέμπεται από αυτόν που γεννιέται ως δώρο εκ Θεού με αυτήν την φλόγα 

Και δεν αφορά λίγους

Καθ΄οτι φέρουν και την ένταση υποχρεωτικά να την διαφυλάξουν μαζί και την έκφραση του σπινθήρος 

στην ζείδωρη Γαία

Και δεν είναι λίγοι ουτε ελάχιστοι οι έχοντες την χάριν άνωθεν

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

το θαλασσί στα ίσαλα ξεφαντώνει

ζούμε τις καλύτερες μέρες μας 

εν τω μέσω ανακοινώσεων πολεμικών ολούθε 

και κάτι σαν ανατίναξη ο πλανήτης 

...........απ την άλλη με κατακλύζει μια αυτοπεποίθηση στις εσχατιές της ελληνικής γης 

ότι, λέει, είναι αδύνατον η ελληνική χώρα να υποστεί ολική καταστροφή 

και δεν ενδιαφέρει η τσέπη μας 

ουτε και η βολεψιά μας 

ολα αυτά είναι προσανάμματα της ψυχικής πυρκαϊάς μας 

και κάποιος θα ρωτήσει .....

εννοείς τα πυρηνικά 

και θα απαντήσω 

οτι εννοώ την καρδιά μας 

ακαταλαβίστικο όλ αυτό 

και τι να πεις σε κάποιον που με δέος ξεφυλλίσει τις ανακοινώσεις ενός αλγόριθμου ΑΙ

που τον προγραμμάτισαν παράφρονες ανύπαρκτοι σκουπιδιάρες των γαλαξιών που χώνουν 

κάτι τέτοιους για να ξεμουδιάζουν από την πολλή βαρεμάρα 

Ναι δεν λέω 

Γαλαξίες είναι αυτοί 

αλλά παραγέμισαν από τα απορρίμματα και κάπου χρειάζεται οι μη διαθέτοντες καρδίαν,σε άλλους χώρους να αδειαστούν

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~2~~~~

............πριν λίγα χρόνια
παράθυρο νοσοκομείου με ασθενή τον πιό λατρεμένο συγγενή της πατρικής μου οικογένειας όπου διάβαζα Μπέκετ (δεν θυμάμαι τον τίτλο ) (νομίζω οτι ήταν συνέντευξη μ έναν λογοτέχνη και φανατικό μπεκετικό αναγνώστη) όπου οταν συνόδευα(την ασθενή) σε κάποια εξέταση εκτός θαλάμου, και περίμενα να τελειώσει, κατάπινα την αγωνία με την συνέντευξη αυτή
δύσκολο κείμενο, καθόλου ήρεμη η αφεντιά μου
αλλά το προσπάθησα
..............το κύριο μέρος της συνέντευξης είναι αυτό στο οπισθόφυλλο όπου το φωτογράφισα με φόντο το παράθυρο στα χάη
η συγγενής μου είναι καλά έκτοτε και .....εγώ
όρισα τον Μπέκετ ..συγγενή και συνοδοιπόρο

ΑΚΛΙΤΟΝ ΑΣ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ευχές πολλές και ζεστές
και αγάπη πολλή αγάπη
κι ο ουρανός είναι δικός μας
και οι θάλασσες κι αυτές δικές μας
κι η γη βγάζει αυτά τα κίτρινα μικρα ανθάκια
ξεφεύγει το όνομά τους και τα λέγαμε μαζί
κιτρινοκερασάκια....

(ηλεκτρόδιο ευχολόγιο ΑΣ)

φωτό The “secret” Eglantine and Laurence, Paris 1979.

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου